Jeśli priorytetem jest minimalizacja zużycia paliwa podczas wywozu/zrywki już ściętego surowca drzewnego, najbardziej uzasadniony wybór to forwarder. Jest to maszyna zaprojektowana wyłącznie do zrywki i transportu drewna – ma żuraw hydrauliczny z chwytakiem oraz przestrzeń ładunkową (przyczepa kłonicowa). Dzięki temu jej masa, dobór napędu i hydrauliki są podporządkowane jednemu zadaniu, co w praktyce sprzyja lepszej efektywności paliwowej.
Harwarder jest maszyną wielofunkcyjną, łączącą cechy harwestera (ścinka, okrzesywanie, przerzynka) i forwardera (zrywka). Taka uniwersalność jest zaletą organizacyjną (mniej maszyn na małej powierzchni, jedna jednostka robocza), ale zwykle oznacza większą masę i bardziej złożone układy (np. hydrauliczne). Przy wykonywaniu identycznego zadania transportowego dodatkowa masa i złożoność mogą skutkować większym zapotrzebowaniem na energię, a więc i paliwo.
- Dlaczego nie "Harwarder"? Może być opłacalny organizacyjnie, gdy jedna maszyna ma wykonać i pozyskanie, i zrywkę, ale przy samym transporcie jego przewaga funkcjonalna nie jest wykorzystywana, a "koszt" w postaci masy i złożoności pozostaje.
- Dlaczego nie "Obie maszyny zużywają tyle samo paliwa"? Zużycie paliwa zależy od wielu czynników (teren, obciążenie, styl pracy), ale konstrukcyjnie maszyna specjalistyczna ma większy potencjał optymalizacji spalania w jednym zadaniu niż maszyna łącząca role.
- Dlaczego nie "Brak dostatecznych informacji do podjęcia decyzji"? W pytaniu założono wybór między dwiema maszynami do wywozu surowca; przy takim porównaniu kierunkowa zasada doboru technologii jest znana: do samej zrywki wybiera się forwarder jako rozwiązanie celowane.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie mówi o minimalizacji paliwa w jednym, konkretnym zadaniu, zwykle wygrywa maszyna wyspecjalizowana do tego zadania, o ile nie ma dodatkowych ograniczeń (np. bardzo mała powierzchnia, konieczność wykonywania także ścinki tą samą jednostką).
