Wybór technologii zależy od kryteriów zlecenia: terminu, nakładu, oczekiwanej jakości, możliwości personalizacji oraz kosztów przygotowalni. Dla "wysokiej jakości" i "krótkiego czasu realizacji" najczęściej wybiera się druk cyfrowy, ponieważ start produkcji jest szybki: nie trzeba wykonywać form drukowych, a przygotowanie zwykle sprowadza się do poprawnego przygotowania pliku i ustawień maszyny. To szczególnie korzystne w materiałach marketingowych wykonywanych pilnie oraz w małych i średnich nakładach.
Odpowiedź "druk offsetowy" bywa kojarzona z bardzo wysoką jakością, ale w praktyce często wiąże się z dłuższą przygotowalnią (m.in. przygotowanie procesu i uruchomienie), co przy krótkim terminie i niewielkim nakładzie może być mniej korzystne. Offset jest typowo najbardziej efektywny kosztowo i produkcyjnie przy większych nakładach, gdy koszt przygotowania rozkłada się na wiele arkuszy.
"Fleksografia" jest szeroko stosowana w produkcji opakowań i etykiet, zwłaszcza przy dużych nakładach i specyficznych podłożach, ale nie jest pierwszym wyborem dla typowych, pilnych materiałów marketingowych o krótkich seriach. Z kolei "sitodruk" świetnie sprawdza się w zastosowaniach specjalnych (np. grube warstwy farby, wybrane efekty, niektóre nietypowe podłoża), jednak zwykle nie jest najszybszą drogą do uzyskania standardowych materiałów marketingowych w krótkim terminie.
Na egzaminie warto zapamiętać praktyczną regułę: jeśli kluczowe są szybkość, elastyczność i często niski/średni nakład, to najczęściej wygrywa druk cyfrowy. Jeśli kluczowy jest bardzo duży nakład i stała powtarzalność, częściej rozważa się technologie formowe (np. offset lub fleksografia) – zależnie od produktu.
