W badaniu mikroskopowym tkanek roślinnych często wykonuje się preparat tymczasowy (świeży) "na mokro". W takim preparacie kluczowe jest, aby materiał był uwodniony i możliwie mało zmieniony w porównaniu z naturalnym stanem. Dlatego jako proste medium pod nakrywkę stosuje się wodę destylowaną – umożliwia ona rozprostowanie fragmentu tkanki, ogranicza wysychanie i zapewnia czytelny obraz struktur (np. komórek epidermy, aparatów szparkowych, miękiszu).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie są najodpowiedniejsze w tym ujęciu?
- Salina fizjologiczna – jest typowa dla preparatów z materiału zwierzęcego, gdzie ważne jest środowisko zbliżone do płynów ustrojowych. W tkankach roślinnych nie jest to standardowe medium do prostego preparatu świeżego i może niepotrzebnie wprowadzać inne warunki jonowe/osmotyczne.
- Roztwór glicerolu – bywa używany jako medium montażowe, ale jest bardziej lepki i może zmieniać warunki obserwacji oraz powodować wolniejsze rozchodzenie się pod nakrywką. Jest częstszy w sytuacjach, gdy chce się ograniczyć parowanie i uzyskać preparat "półtrwały", a pytanie dotyczy ogólnego przygotowania preparatu do obserwacji tkanek.
- Roztwór etanolu – etanol działa odwadniająco i w praktyce laboratoryjnej jest kojarzony z etapami przygotowania preparatów trwałych (odwadnianie przed zatapianiem), a nie z wykonywaniem świeżych preparatów do bezpośredniej obserwacji. Zastosowanie etanolu może szybko pogorszyć naturalny obraz komórek.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się badanie mikroskopowe świeżych tkanek i brak informacji o utrwalaniu/odwadnianiu/zatapianiu, najczęściej chodzi o prosty preparat "na mokro", dla którego najbardziej typowe jest medium wodne.
