KWALIFIKACJA MOT5 - PAŹDZIERNIK 2016

PYTANIE NR 16.
Zakłady naprawcze w celu wykonania kosztorysu naprawy powypadkowej wykorzystują specjalistyczny program o nazwie
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Audatex to popularny w Polsce system do tworzenia kosztorysów napraw powypadkowych na podstawie norm czasowych, cen części i technologii producenta.
Pozostałe programy służą głównie do identyfikacji pojazdu lub danych serwisowych, a nie do pełnej wyceny szkody.

Pełne wyjaśnienie:

W praktyce warsztatowej kosztorys naprawy powypadkowej przygotowuje się w narzędziu, które potrafi zebrać w jednym miejscu: operacje technologiczne (czynności), przypisane do nich czasy (normy), a także części i materiały wraz z cenami. Taki program wspiera ujednoliconą kalkulację, którą można przedstawić klientowi albo wykorzystać w procesie likwidacji szkody.

Odpowiedź "Audatex" jest właściwa, ponieważ jest to nazwa systemu kojarzonego właśnie z kosztorysowaniem napraw powypadkowych (kalkulacją szkód) w branży motoryzacyjnej.

Pozostałe propozycje nie pasują do treści pytania, bo dotyczą innych typów narzędzi lub usług:

  • "AutoData" jest powszechnie kojarzona z bazą danych informacji serwisowych (procedury, dane techniczne, czasy obsług), a nie z typowym systemem ubezpieczeniowym do kalkulacji szkód.
  • "Moto-Profil" funkcjonuje jako marka/obszar związany z dystrybucją i obsługą rynku części oraz narzędzi, a nie jako klasyczny program kosztorysowy do napraw powypadkowych.
  • "Auto VIN" nazwa sugeruje identyfikację pojazdu po numerze VIN (dekodowanie/ustalanie danych pojazdu), co nie jest tym samym co przygotowanie kompletnej kalkulacji naprawy.

Na egzaminie warto zapamiętać rozróżnienie: program kosztorysowy służy do wyceny naprawy (roboczogodziny, operacje, części), a baza serwisowa pomaga w doborze procedur i danych technicznych. To ogranicza pomyłki między podobnie brzmiącymi nazwami narzędzi.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Audatex to system używany do przygotowania kosztorysu naprawy powypadkowej. Pomaga dobrać operacje naprawcze, przypisać czasy (normy) oraz uwzględnić części i materiały, tak aby powstała spójna kalkulacja kosztów dla klienta lub procesu likwidacji szkody.
Program kosztorysowy służy do wyceny naprawy (robocizna, operacje, części, materiały) i tworzy dokument kosztorysu. Baza danych serwisowych skupia się na procedurach, danych technicznych i wskazówkach naprawczych. Oba narzędzia są przydatne, ale mają inne cele.
Autodata jest kojarzona przede wszystkim z informacją serwisową: danymi technicznymi, procedurami napraw i obsługi oraz czasami operacji serwisowych. To wspiera diagnostykę i naprawy, ale nie zastępuje systemu, który generuje kosztorys szkody komunikacyjnej w standardzie warsztatowo-ubezpieczeniowym.
Kosztorys zwykle obejmuje listę operacji naprawczych, czasy wykonania (roboczogodziny), wykaz części i materiałów, stawki robocizny oraz podsumowanie kosztów. Dobre narzędzie kosztorysowe pomaga to uporządkować i udokumentować w jednolitym formacie.
Częsty błąd to wybór nazwy "na oko" na podstawie rozpoznawalności, bez powiązania z funkcją programu. Drugi typ pomyłki to mylenie narzędzi do danych serwisowych z programami do kalkulacji szkód. Pomaga zapamiętać: kosztorys = wycena robocizny i części.
Pośrednio tak, bo VIN pomaga poprawnie zidentyfikować wersję pojazdu, wyposażenie i zastosowane części. Jednak samo dekodowanie VIN nie tworzy kosztorysu. Do wyceny potrzebne jest narzędzie, które uwzględnia operacje naprawcze, czasy i ceny części.
Kosztorys przygotowuje się na etapie przyjęcia pojazdu po zdarzeniu lub przed rozpoczęciem naprawy, aby oszacować zakres prac i koszty. Jest potrzebny do uzgodnień z klientem oraz często do rozliczeń w procesie likwidacji szkody komunikacyjnej.
Potrzebny jest opis uszkodzeń i zakres napraw, identyfikacja pojazdu (model, rocznik, wersja), lista części do wymiany/naprawy, technologia naprawy oraz stawki roboczogodziny. Program kosztorysowy pomaga zebrać te elementy w jedną kalkulację.
W branży motoryzacyjnej wiele rozwiązań jest rozpoznawanych po nazwie handlowej, dlatego pytania egzaminacyjne czasem sprawdzają znajomość najczęściej spotykanych systemów. Warto jednak uczyć się przez funkcję: wycena szkody, dane serwisowe, katalog części.
Najskuteczniej łączyć nazwę z zastosowaniem i przykładem zadania: "kosztorys szkody" (wycena naprawy), "dane serwisowe" (procedury), "katalog części" (dobór elementów). Zrób własną tabelę: nazwa narzędzia → do czego służy → czego nie robi.
info

Około 76% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnio łatwe

Źródła:

  • Solera (strona produktowa) – Audatex, opis rozwiązania do oceny/kalkulacji szkód: https://www.solera.com/solutions/vehicle-claims/ (dostęp: 2026-02-27)
  • Autodata (strona produktowa) – zakres: dane serwisowe i informacje naprawcze (nie kosztorys szkody): https://www.autodata-group.com/uk/autodata-products/ (dostęp: 2026-02-27)
  • Moto-Profil (informacje o działalności/obszarze firmy – dystrybucja/rynek części): https://www.moto-profil.pl/o-firmie/ (dostęp: 2026-02-27)

Materiały:

  • Instrukcje i materiały producentów systemów kosztorysowych (moduły: kalkulacja, normy, części)
  • Podstawy procesu likwidacji szkód komunikacyjnych (materiały szkoleniowe dla warsztatów)
  • Podręczniki/opracowania z technologii napraw powypadkowych (blacharstwo i lakiernictwo)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego