Po sprzedaży towarów z odroczonym terminem zapłaty sprzedawca nie "ma długu", lecz ma prawo otrzymać zapłatę od kontrahenta. Z tego powodu w bilansie sprzedawcy ujmuje się to jako należność, a nie zobowiązanie. Zobowiązanie wystąpiłoby po stronie nabywcy, który ma obowiązek zapłaty.
Drugi krok to ustalenie, czy należność jest krótko- czy długoterminowa. W rachunkowości decyduje czas pozostały do spłaty liczony od dnia bilansowego. Jeśli do terminu zapłaty pozostaje nie więcej niż 12 miesięcy, jest to należność krótkoterminowa; gdy pozostaje więcej niż 12 miesięcy – długoterminowa. Przy terminie płatności wynoszącym 8 miesięcy (typowo w tym samym roku obrotowym lub krótko po nim) na dzień bilansowy do spłaty pozostaje maksymalnie 8 miesięcy, więc klasyfikacja to należność krótkoterminowa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "zobowiązania długoterminowe" – błędna strona transakcji: sprzedawca nie ma obowiązku zapłaty, tylko oczekuje wpływu środków.
- "zobowiązania krótkoterminowe" – również myli należność (aktywo) ze zobowiązaniem (pasywo); sam termin 8 miesięcy nie zmienia charakteru pozycji.
- "należności długoterminowe" – byłoby właściwe dopiero wtedy, gdy od dnia bilansowego do spłaty pozostawałoby ponad 12 miesięcy; 8 miesięcy nie spełnia tego kryterium.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zadaj sobie dwa pytania: (1) czy to jest moje prawo do otrzymania środków (należność) czy mój obowiązek zapłaty (zobowiązanie)? (2) ile czasu pozostaje do spłaty od dnia bilansowego w porównaniu do progu 12 miesięcy?