W praktyce architektury krajobrazu wyróżnia się różne poziomy szczegółowości rozpoznania istniejącej zieleni. Inwentaryzacja ogólna (przeglądowa) służy szybkiemu opisaniu zasobu roślinnego jako całości: jak zieleń jest rozmieszczona, jakie tworzy układy (np. aleje, grupy, żywopłoty, zadrzewienia), oraz jaki jest jej skład gatunkowy i ogólna struktura.
Dlatego odpowiedź "określenie układu i składu gatunkowego zieleni" pasuje do charakteru opracowania ogólnego: daje projektantowi podstawę do decyzji koncepcyjnych (co zachować, gdzie uzupełnić nasadzenia, czy kompozycja jest spójna, jakie gatunki dominują).
Pozostałe odpowiedzi dotyczą działań typowych dla inwentaryzacji szczegółowej, gdzie opisuje się parametry poszczególnych drzew i krzewów:
- "pomiar średnicy koron drzew oraz krzewów" – to już element oceny i dokumentacji pojedynczych egzemplarzy (zasięg korony, kolizje z obiektami, przestrzeń dla wzrostu).
- "określenie wysokości drzew lub krzewów" – wysokość jest parametrem dendrometrycznym przydatnym m.in. do analiz bezpieczeństwa i doboru rozwiązań projektowych, ale wymaga większej dokładności niż przegląd ogólny.
- "pomiar średnicy lub obwodu pni drzew" – obwód/średnica pnia to klasyczny pomiar inwentaryzacji szczegółowej; bywa też punktem wyjścia do dalszych ocen (np. wartości drzewostanu), więc wykracza poza ujęcie ogólne.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawiają się konkretne pomiary (obwód, średnica, wysokość), najczęściej oznacza to zakres szczegółowy. Jeśli mowa o opisie układu, kompozycji i gatunków, to zwykle zakres ogólny.
