KWALIFIKACJA OGR3 - TEST WIEDZY NR 6

PYTANIE NR 38.
Załóż, że jesteś odpowiedzialny za ochronę roślin w parku miejskim. Zauważyłeś, że na niektórych roślinach pojawiają się szkodniki. Jakie działanie jest zgodne z zasadami integrowanej ochrony roślin?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Integrowana ochrona roślin opiera się na monitoringu i doborze metod o najmniejszym wpływie na środowisko.
Wprowadzenie naturalnych wrogów szkodników to metoda biologiczna, preferowana przed zabiegami chemicznymi wykonywanymi bez potrzeby.
Dzięki temu ograniczasz ryzyko odporności i skażenia.

Pełne wyjaśnienie:

Integrowana ochrona roślin (IOR) zakłada, że najpierw wykorzystuje się metody ograniczające liczebność szkodników w sposób możliwie bezpieczny dla ludzi, zwierząt i środowiska, a chemiczne środki ochrony roślin traktuje się jako rozwiązanie ostateczne lub ściśle uzasadnione wynikami monitoringu.

Odpowiedź "Wprowadzasz drapieżniki naturalne dla szkodników." jest zgodna z IOR, bo jest to metoda biologiczna: wspiera naturalną regulację populacji szkodnika, może działać selektywnie i ogranicza potrzebę wykonywania zabiegów chemicznych, które mogą szkodzić organizmom pożytecznym i zwiększać presję selekcyjną prowadzącą do odporności.

Pozostałe propozycje nie spełniają zasad IOR:

  • "Natychmiast stosujesz silne pestycydy…" – w IOR nie chodzi o działanie "od razu i mocno", lecz o dobór metody do sytuacji po rozpoznaniu problemu; środki chemiczne powinny być uzasadnione i dobrane możliwie selektywnie, a nie stosowane rutynowo.
  • "Wycinasz wszystkie zainfekowane rośliny." – całkowite usuwanie roślin może być czasem elementem metody mechanicznej/sanitarnej, ale "wszystkie" jest działaniem skrajnym i zwykle nieproporcjonalnym; IOR promuje stopniowanie działań i ograniczanie strat w zieleni.
  • "Ignorujesz problem…" – zaniechanie działań i brak monitoringu może doprowadzić do rozwoju populacji szkodnika i większych szkód; IOR wymaga obserwacji oraz reagowania adekwatnego do zagrożenia.

W praktyce poprawne podejście to: rozpoznanie szkodnika, ocena nasilenia, wybór metod niechemicznych (biologicznych, mechanicznych, agrotechnicznych), a dopiero potem – jeśli to konieczne – zabieg chemiczny dobrany tak, by minimalizować skutki uboczne.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To podejście, w którym łączy się różne metody ograniczania agrofagów (np. biologiczne, mechaniczne, agrotechniczne), a środki chemiczne stosuje się tylko wtedy, gdy są uzasadnione. Celem jest skuteczność przy możliwie najmniejszym wpływie na środowisko i organizmy pożyteczne.
Rutynowe opryski zwiększają ryzyko uodpornienia się szkodników, mogą niszczyć organizmy pożyteczne i zanieczyszczać otoczenie. IOR wymaga decyzji opartych o obserwacje (monitoring), a nie o samą obawę, że "coś może się pojawić".
Typowe działania to wspieranie lub wprowadzanie naturalnych wrogów szkodników (drapieżniki, pasożyty), a także tworzenie warunków dla bioróżnorodności. Ważne jest, by metoda była dobrana do konkretnego szkodnika i realnego poziomu zagrożenia.
To regularna lustracja roślin i ocena liczebności szkodników oraz objawów żerowania. W praktyce obejmuje oględziny liści, pędów i pąków, czasem pułapki, notatki i porównanie nasilenia w czasie. Wyniki monitoringu wspierają decyzję o doborze metody ochrony.
Gdy inne metody są niewystarczające, a zagrożenie jest realne i potwierdzone obserwacją. Wtedy dobiera się rozwiązanie możliwie selektywne i wykonuje zabieg tak, by ograniczyć skutki uboczne (np. dla owadów pożytecznych) oraz ryzyko powstawania odporności.
Częste błędy to działanie "odruchowe" (od razu oprysk), brak rozpoznania szkodnika, pomijanie monitoringu oraz wybór metody nieproporcjonalnej (np. wycinanie wszystkich roślin). Na egzaminie zwracaj uwagę na zasady: stopniowanie działań i pierwszeństwo metod niechemicznych.
Nie zawsze. Usuwanie silnie porażonych części roślin bywa elementem metod sanitarnych, ale IOR wymaga proporcjonalności. "Wycinasz wszystkie zainfekowane rośliny" często oznacza działanie zbyt radykalne, bez oceny skali problemu i bez próby zastosowania łagodniejszych metod.
Organizmy pożyteczne (np. drapieżniki i pasożyty) naturalnie ograniczają szkodniki. Ich ochrona zwiększa stabilność ekosystemu i zmniejsza potrzebę chemii. Dlatego w IOR preferuje się metody selektywne i unika działań, które "przy okazji" niszczą sprzymierzeńców ogrodnika.
Bez reakcji populacja szkodników zwykle rośnie, a szkody się nasilają, co może wymusić później bardziej agresywne działania. IOR opiera się na obserwacji i planowym reagowaniu. Nawet jeśli nie wykonujesz zabiegu od razu, powinieneś monitorować i oceniać ryzyko.
Ucz się hierarchii metod: najpierw profilaktyka i monitoring, potem metody niechemiczne (biologiczne, mechaniczne, agrotechniczne), a chemia tylko uzasadniona. Trenuj rozpoznawanie typowych szkodników i dobór adekwatnego działania. W zadaniach szukaj odpowiedzi najmniej szkodliwej dla środowiska.
info

Około 61% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Źródła:

  • FAO – Integrated Pest Management (IPM), opis podejścia i metod (strona tematyczna FAO): https://www.fao.org/plant-production-protection/areas-of-work/integrated-pest-management/en/ (dostęp: 2026-03-01)
  • EPPO – zasoby dotyczące IPM (Integrated Pest Management) i podejścia do ograniczania chemii w ochronie roślin: https://www.eppo.int/ACTIVITIES/plant_protection_products/ipm (dostęp: 2026-03-01)
  • PIORiN – informacje edukacyjne o integrowanej ochronie roślin (IOR) i zasadach ogólnych: https://www.gov.pl/web/piorin (dostęp: 2026-03-01)

Materiały:

  • Materiały szkoleniowe z integrowanej ochrony roślin (IOR) dla ogrodnictwa
  • Poradniki/wytyczne dot. biologicznych metod zwalczania szkodników w uprawach i zieleni
  • Publikacje instytucji doradczych o monitoringu i progach szkodliwości

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego