Zasada społecznego dowodu słuszności (social proof) opisuje sytuację, w której odbiorca uznaje dane zachowanie za właściwe, bo widzi, że wiele innych osób już tak postąpiło. W reklamie przejawia się to m.in. komunikatami o liczbie klientów, popularności produktu, ocenach i recenzjach ("najczęściej wybierany", "zaufało nam X osób", "średnia ocena 4,8/5").
Odpowiedź "Pokaż w reklamie, jak wielu ludzi już kupiło i jest zadowolonych z produktu." jest poprawna, ponieważ wprost buduje przekaz: "inni kupili i są zadowoleni, więc to bezpieczny i trafny wybór". To szczególnie działa przy nowym produkcie, gdy odbiorca ma mało własnych informacji i szuka skrótów decyzyjnych.
Pozostałe propozycje odnoszą się do innych typów argumentacji:
- "Pokaż w reklamie, jak produkt jest wykorzystywany przez znane osoby." – to typowy mechanizm autorytetu lub rekomendacji celebryckiej. Może wspierać decyzję, ale nie jest istotą dowodu społecznego, bo nie pokazuje powszechności wyboru wśród "zwykłych" użytkowników.
- "Pokaż w reklamie, jak produkt jest innowacyjny i unikalny." – to argument wyróżnienia/USP, oparty na cechach produktu, a nie na zachowaniach innych konsumentów.
- "Pokaż w reklamie, jak produkt jest tani i dostępny." – to argument cenowy i praktyczny, który nie wykorzystuje wpływu społecznego.
W praktyce kampanii warto łączyć dowód społeczny z wiarygodnymi elementami: realnymi opiniami, danymi (bez przesady), UGC oraz spójnym przekazem na landing page’u. Na egzaminie pomocne jest rozróżnienie: "wielu ludzi tak robi" (dowód społeczny) vs "robi to ktoś znany/ekspert" (autorytet).
