W typowym układzie trójfazowym symetrycznym trzy napięcia fazowe są przesunięte w fazie o 120°. Oznacza to, że napięcia nie sumują się "arytmetycznie", tylko wektorowo (geometrycznie).
Napięcie fazowe to najczęściej napięcie między przewodem fazowym a przewodem neutralnym (L–N). W praktyce w sieci niskiego napięcia często spotyka się wartość 230 V jako napięcie fazowe.
Napięcie międzyfazowe to napięcie między dwoma przewodami fazowymi (L–L). W układzie symetrycznym zachodzi zależność:
Umiędzyfazowe = √3 · Ufazowe
Jeżeli więc przyjmujemy, że podane 230 V jest napięciem fazowym, to:
Umiędzyfazowe ≈ 230 V · 1,732 ≈ 398 V, co w zaokrągleniu eksploatacyjnym odpowiada 400 V.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 230 V odpowiada napięciu fazowemu (L–N), a nie międzyfazowemu (L–L) w układzie 230/400 V.
- 115 V sugeruje błędne dzielenie przez 2, typowe dla mylenia zależności z innymi układami lub intuicyjnego "połowienia" wartości.
- 460 V wygląda jak 2·230 V, czyli błąd polegający na założeniu, że między dwiema fazami napięcie jest podwojone, podczas gdy w rzeczywistości wynika z różnicy dwóch wektorów przesuniętych o 120°.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zadaniach pojawia się para wartości 230/400, to zwykle oznacza to odpowiednio L–N oraz L–L w sieci trójfazowej symetrycznej.
