Do pomiaru średnicy otworu (czyli wymiaru wewnętrznego) najbardziej odpowiednia jest średnicówka. Jest to przyrząd przeznaczony właśnie do kontroli średnic wewnętrznych, szczególnie gdy zależy na pewnym oparciu w otworze i uzyskaniu stabilnego odczytu.
Odpowiedź "suwmiarka" bywa kusząca, bo to najpopularniejszy przyrząd w warsztacie. Jednak w przypadku otworów suwmiarka (szczęki do pomiaru wewnętrznego) często daje wynik mniej pewny: łatwo o przekoszenie, błędne "wyczucie" punktu pomiaru oraz większą niepewność przy małych średnicach. Dlatego traktuje się ją częściej jako pomiar orientacyjny albo wtedy, gdy wymagana dokładność jest niewielka.
"Mikrometr" kojarzy się z dużą dokładnością, ale klasyczny mikrometr służy do pomiarów zewnętrznych (np. średnicy wałka, grubości materiału). Do otworów stosuje się specjalne odmiany (np. mikrometry do pomiarów wewnętrznych), jednak w typowym zestawie warsztatowym pod nazwą "mikrometr" rozumie się narzędzie do wymiarów zewnętrznych, więc nie jest to najlepszy wybór dla otworu w płycie.
"Wysokościomierz" jest przeznaczony do wyznaczania wysokości lub odległości od płaszczyzny odniesienia (np. na płycie traserskiej). Nie służy do pomiaru średnicy otworów, więc jego wybór wynika zwykle z pomylenia rodzaju mierzonego wymiaru.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą regułę: wymiar wewnętrzny → średnicówka; wymiar zewnętrzny → mikrometr lub suwmiarka; wysokość od bazy → wysokościomierz. To pomaga szybko dobrać przyrząd do zadania.
