W doborze elementu do naprawy kluczowe jest, aby zamiennik miał te same parametry, które były wymagane w układzie. W tabeli podano dwa istotne atrybuty rezystora: wartość nominalną (220 Ω) oraz tolerancję (±5%). Oznacza to, że zastosowany element powinien być rezystorem 220 Ω należącym do klasy tolerancji 5%.
Odpowiedź "Rezystor o wartości 220 Ohm z tolerancją ±5%" jest właściwa, bo zachowuje zarówno wartość nominalną, jak i dokładność (klasę tolerancji) przewidzianą dla projektu lub naprawianego modułu. W praktyce ma to znaczenie np. w dzielnikach napięcia, układach polaryzacji tranzystorów, filtrach RC oraz ogranicznikach prądu, gdzie odchyłka rezystancji wpływa na napięcia, prądy i punkt pracy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Rezystor o wartości 210 Ohm" – zmienia wartość nominalną rezystancji. Nawet jeśli bywa, że układ "zadziała", to nie jest to dobór zgodny z wymaganiem z tabeli i może zmienić prądy lub poziomy napięć.
- "Rezystor o wartości 220 Ohm z tolerancją ±10%" – ma właściwą wartość nominalną, ale inną tolerancję. Tolerancja opisuje dopuszczalny rozrzut wartości w produkcji; przy ±10% dopuszczalne odchylenie jest większe, więc element jest mniej dokładny niż wymagany.
- "Rezystor o wartości 230 Ohm" – podobnie jak 210 Ω, nie spełnia wymogu wartości nominalnej i wprowadza zmianę parametrów układu.
Na egzaminie warto pamiętać: jeśli w zadaniu podano tolerancję, to jest ona częścią wymagań doboru (obok mocy, typu, TCR itp.). Gdy pytanie dotyczy "zastąpienia" elementu, najbezpieczniej wybierać zamiennik o tej samej wartości i nie gorszej tolerancji (tj. mniejszej lub równej liczbowo), o ile zadanie nie mówi inaczej.