Dieta niskowęglowodanowa polega na ograniczaniu produktów bogatych w cukry i skrobię. W praktyce organizacji żywienia grupy turystycznej oznacza to, że w propozycjach posiłków należy preferować dania, których podstawą są białko (np. drób, ryby, jaja) oraz tłuszcze (np. awokado, oliwa), a ograniczać te, w których "nośnikiem" sytości jest makaron, pieczywo lub ciasto.
Odpowiedź "Sałatka z kurczakiem i awokado" jest właściwa, ponieważ typowo składa się z warzyw oraz źródła białka (kurczak) i tłuszczu (awokado). Taki profil ułatwia utrzymanie niskiej podaży węglowodanów, o ile nie dodaje się grzanek, panierki lub słodkich sosów.
Pozostałe propozycje są niekorzystne dla diety niskowęglowodanowej:
- "Spaghetti bolognese" — mimo że sos może zawierać mięso, danie jest oparte na makaronie, czyli produkcie wysokowęglowodanowym.
- "Tosty francuskie" — bazują na pieczywie; dodatkowo często podaje się je z dodatkami o wyższej zawartości cukrów.
- "Pancakes z syropem klonowym" — pancakes powstają z mąki, a syrop klonowy jest słodkim dodatkiem, więc łącznie daje to wysoką zawartość węglowodanów.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach widzisz makaron, pieczywo, mąkę lub słodkie polewy, to zwykle są to sygnały "wysokich węglowodanów". W zadaniach z turystyki zwracaj też uwagę na stronę organizacyjną: przy dietach specjalnych warto potwierdzić skład (np. sosy, dodatki) z kuchnią/cateringiem, bo "sałatka" może stać się wysokowęglowodanowa po dodaniu grzanek lub panierowanego mięsa.
