KWALIFIKACJA ELM5 - CZERWIEC 2016

W kodzie 3-cyfrowym dwie pierwsze cyfry to cyfry znaczące, a trzecia to mnożnik (potęga 10).

Przykład: 223 oznacza 22 × 10³ Ω = 22 000 Ω.

Ostatnia cyfra mówi, ile razy należy pomnożyć liczbę z pierwszych cyfr przez 10 (czyli ile "zer" dopisać).

W 223 mnożnik 3 oznacza 10³, więc 22 staje się 22 000 Ω.

Przedrostek k (kilo) oznacza mnożenie przez 1000.

Dlatego 22 kΩ = 22 × 1000 Ω = 22 000 Ω. Ta zamiana jednostek pomaga dopasować wartość do postaci XY × 10^Z.

Odczytaj jako 22 × 10³ Ω.

Następnie przelicz: 22 × 1000 = 22 000 Ω, czyli 22 kΩ. Jeśli wynik jest rzędu tysięcy lub dziesiątek tysięcy omów, skala kΩ się zgadza.

Najczęstsze błędy to: pominięcie mnożnika (trzeciej cyfry), mylenie Ω z kΩ oraz odczyt "223" jako 223 Ω.

Pomaga nawyk przeliczenia do postaci XY × 10^Z i szybka kontrola rzędu wielkości.

Nie zawsze. Spotyka się też kody 4-cyfrowe (dla dokładniejszych wartości) oraz inne oznaczenia zależne od producenta lub serii.

Na egzaminie zwykle chodzi o podstawową, najczęściej spotykaną konwencję 3-cyfrową.

Gdy element jest bardzo mały, oznaczenie jest nieczytelne albo w danej serii producent stosuje inne znakowanie.

W praktyce serwisowej wtedy sprawdza się BOM/dokumentację montażową lub mierzy rezystancję multimetrem.

W tej konwencji używasz dwóch cyfr znaczących i mnożnika.

4,7 kΩ = 4700 Ω = 47 × 10², więc kod to 472. Najpierw sprowadź do omów, potem dopasuj do XY × 10^Z.

W zadaniach egzaminacyjnych zwykle wynika to z kontekstu: pytanie wprost mówi o rezystorze i o rezystancji (Ω, kΩ).

Rezystory opisuje się wartością w omach, a kondensatory pojemnością (F, µF, nF, pF).

Najlepiej ćwiczyć seriami: losuj wartości (np. 10 Ω, 470 Ω, 2,2 kΩ, 22 kΩ) i zapisuj kody, a potem odczytuj je w drugą stronę.

Stosuj schemat: jednostki → postać XY × 10^Z → kod.