Inwentarz archiwalny to podstawowa pomoc ewidencyjno-informacyjna, która porządkuje wiedzę o jednostkach archiwalnych (np. teczkach, księgach, aktach spraw). W praktyce spotyka się różne formy prowadzenia inwentarza, a jedną z nich jest inwentarz kartkowy.
Odpowiedź "kartkowego" jest właściwa, gdy pokazany formularz ma charakter karty: pojedynczego arkusza z polami na dane opisu (np. sygnatura, tytuł, daty skrajne, uwagi, liczba tomów/stron). Taki zapis jest modułowy: można dopisywać, wymieniać i przekładać karty bez przepisywania całości ewidencji. To cecha typowa dla inwentarza kartkowego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "książkowego" odnosi się do układu ciągłego w formie księgi (kolejne wpisy w jednym woluminie). Jeżeli podstawą jest pojedyncza karta/formularz, nie jest to inwentarz książkowy.
- "fiszkowego" może kojarzyć się z fiszkami/kartami katalogowymi, ale w zadaniu rozstrzygający jest typ formularza stanowiącego podstawę inwentarza. W standardowym rozróżnieniu egzaminacyjnym karta inwentarzowa prowadzi do określenia "kartkowy".
- "funkcyjnego" nie jest typową nazwą formy inwentarza opartej na kartach; może wprowadzać w błąd, bo opis funkcji dokumentów nie przesądza o fizycznej formie pomocy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści lub na ilustracji widzisz pojedynczą kartę z rubrykami, myśl o inwentarzu kartkowym; gdy widzisz układ "księgi" z kolejnymi wpisami – o inwentarzu książkowym.
