W aktach prawnych spotyka się różne "typy" przepisów, które pełnią odmienne funkcje w konstrukcji tekstu prawnego.
Przepisy końcowe najczęściej porządkują kwestie "zamykające" akt: wskazują moment wejścia w życie (np. określają datę, vacatio legis), mogą zawierać postanowienia o uchyleniu wcześniejszych regulacji albo o tym, jakie akty tracą moc. Często pojawiają się też sformułowania o wykonaniu ustawy (np. delegacje do wydania aktów wykonawczych, jeśli są ujęte w tej części).
Przepisy przejściowe są inne: opisują, jak stosować prawo w okresie zmiany, np. co zrobić z postępowaniami w toku, jak traktować prawa nabyte, jakie zasady obowiązują do czasu zakończenia określonych spraw. Ich istotą jest "przełączenie" ze stanu starego na nowy, a nie samo wskazanie daty obowiązywania.
Przepisy ogólne zwykle znajdują się na początku aktu i definiują zakres regulacji, pojęcia, definicje legalne i ogólne reguły stosowania. Przepisy szczegółowe rozwijają temat w konkretnych obszarach (np. szczegółowe obowiązki, tryby, wyjątki), ale nie pełnią roli zamykającej aktu.
Dlatego odpowiedź "końcowe." jest właściwa wtedy, gdy fragment dotyczy typowych elementów końcowych: wejścia w życie, uchylenia, utraty mocy lub podobnych postanowień "finalizujących" akt. Odpowiedzi "przejściowe.", "szczegółowe." i "ogólne." opisują inne funkcje i w praktyce nie pasują do fragmentów skoncentrowanych na obowiązywaniu i zamknięciu regulacji.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj w tekście sygnałów typu "wchodzi w życie", "traci moc", "uchyla się" albo daty i terminów – to najczęstszy trop dla przepisów końcowych.
