KWALIFIKACJA AUD2 - CZERWIEC 2014

PYTANIE NR 20.
Zapotrzebowanie sprzętowo-materiałowe do wykonania barwnych zdjęć nocnych na materiałach halogenosrebrowych powinno uwzględniać: aparat małoobrazkowy z kompletem obiektywów, statyw fotograficzny, lampę błyskową oraz film negatywowy o parametrach
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aparat małoobrazkowy jest przeznaczony do filmu typu 135 (35 mm), a nie do filmu 120. W fotografii nocnej, aby ograniczyć konieczność ekstremalnie długich czasów naświetlania, typowo dobiera się wyższą czułość materiału, np. ISO 400. Dlatego właściwy zestaw parametrów to ISO 400, typ 135.

Pełne wyjaśnienie:

W pytaniu sprawdzana jest umiejętność doboru materiału światłoczułego do aparatu małoobrazkowego oraz ogólna zasada doboru czułości ISO do warunków zdjęciowych.

Typ filmu (format): aparat małoobrazkowy standardowo pracuje z filmem 35 mm, czyli typ 135. Film typ 120 to film zwojowy używany głównie w aparatach średnioformatowych. Jeżeli do aparatu małoobrazkowego kupi się film 120, to nie da się go prawidłowo załadować i wykonać zdjęć w tym systemie – to typowy błąd praktyczny w przygotowaniu zaplecza materiałowego.

ISO w zdjęciach nocnych: fotografia nocna oznacza mało światła, więc dla uzyskania poprawnej ekspozycji trzeba "zrekompensować" niedobór światła jednym (lub kilkoma) z rozwiązań: dłuższy czas naświetlania, większy otwór przysłony, doświetlenie lampą błyskową albo zastosowanie filmu o wyższej czułości. Ponieważ w pytaniu pojawia się statyw i lampa, można zakładać pracę na dłuższych czasach i/lub z doświetleniem, ale nadal wybór ISO 400 jest logiczny jako czułość bardziej użyteczna w słabym oświetleniu niż ISO 100.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "ISO 400 typ 120" – czułość pasuje do warunków nocnych, ale format filmu nie pasuje do aparatu małoobrazkowego.
  • "ISO 100 typ 120" – nie pasuje ani format (120 zamiast 135), ani czułość, która zwykle utrudnia pracę nocą (wymaga dłuższych czasów lub mocniejszego doświetlenia).
  • "ISO 100 typ 135" – format jest zgodny z aparatem małoobrazkowym, ale ISO 100 w nocy częściej prowadzi do bardzo długich czasów naświetlania i ryzyka poruszenia (mimo statywu) albo do konieczności intensywnego błysku.

Wniosek: jedyna odpowiedź zgodna jednocześnie z formatem aparatu i typowymi wymaganiami nocnej ekspozycji to film negatywowy ISO 400 typ 135.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
ISO określa czułość filmu na światło. Wyższe ISO (np. 400) pozwala fotografować w słabszym oświetleniu krótszym czasem, ale zwykle kosztem większego ziarna i mniejszej szczegółowości. Niższe ISO (np. 100) wymaga więcej światła lub dłuższego naświetlania.
Aparat małoobrazkowy standardowo pracuje na filmie 35 mm, czyli typ 135. W praktyce informację znajdziesz na klapce aparatu, w instrukcji lub przy komorze filmu. Jeśli aparat jest na kasetki 35 mm, to właściwy będzie typ 135, nie 120.
Film 120 ma inną konstrukcję (zwojowy na szpuli) i inne wymiary niż film 135 w metalowej kasecie 35 mm. Aparat małoobrazkowy ma komorę i mechanizm transportu przystosowany do kasety 135, więc filmu 120 nie da się w nim prawidłowo zamontować.
W praktyce do zdjęć nocnych częściej wybiera się wyższe ISO (np. 400), bo ułatwia uzyskanie ekspozycji bez ekstremalnie długich czasów. Ostateczny wybór zależy jednak od tego, czy używasz statywu, jak jasny masz obiektyw i czy planujesz doświetlać lampą błyskową.
Statyw bardzo pomaga, bo w nocy czasy naświetlania robią się długie i łatwo o poruszenie zdjęcia. Nawet przy wyższym ISO statyw zwiększa szanse na ostre ujęcie, zwłaszcza przy fotografowaniu architektury, ulicy lub scen bez ruchu.
Lampa błyskowa pozwala doświetlić pierwszy plan albo "zamrozić" ruch w słabym świetle. W nocy często łączy się dłuższy czas (tło) z błyskiem (pierwszy plan). To nie zastępuje doboru właściwego filmu, ale jest elementem zapotrzebowania sprzętowego.
To klasyczne materiały światłoczułe oparte o kryształy halogenków srebra w emulsji (np. w filmie i papierze fotograficznym). Pod wpływem światła tworzy się obraz utajony, który ujawnia się w procesie wywoływania. To podstawa fotografii analogowej.
Najczęstszy błąd to kupienie niewłaściwego formatu do posiadanego aparatu, bo oba są "filmami" i mają podobne oznaczenia. Drugi błąd to skupienie się wyłącznie na ISO i pominięcie formatu. Warto zawsze sprawdzić typ filmu w instrukcji aparatu.
Tak, ale zwykle wymaga statywu i długich czasów naświetlania albo świadomego użycia błysku. ISO 100 daje drobniejsze ziarno i lepszą jakość, jednak w nocy łatwiej o poruszenie lub niedoświetlenie. Dlatego w zadaniach egzaminacyjnych częściej wskazuje się ISO 400.
Opanuj rozróżnianie formatów filmu (120 vs 135), znaczenie ISO oraz podstawy ekspozycji. Ćwicz na przykładach: dobór filmu do aparatu i warunków (dzień/noc/wnętrze). Zwracaj uwagę, czy w treści jest wskazówka typu "małoobrazkowy", bo to sugeruje typ 135.
info

Statystycznie 55% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że aparat małoobrazkowy jest przeznaczony do filmu typu 135 (35 mm), a nie do filmu 120.

Źródła:

  • Wikipedia: 135 film — https://en.wikipedia.org/wiki/135_film (dostęp: 2026-02-28)
  • Wikipedia: 120 film — https://en.wikipedia.org/wiki/120_film (dostęp: 2026-02-28)
  • Wikipedia: Film speed — https://en.wikipedia.org/wiki/Film_speed (dostęp: 2026-02-28)

Materiały:

  • Podręcznik podstaw fotografii analogowej (rozdziały o filmach, ISO i ekspozycji)
  • Instrukcja obsługi aparatu małoobrazkowego (sekcja o typie/formatcie filmu)
  • Karty katalogowe filmów barwnych (opis ISO i przeznaczenia)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego