W archiwistyce kluczowe znaczenie ma zasada proweniencji: dokumentację porządkuje się i opisuje z uwzględnieniem twórcy, czyli podmiotu, który dokumenty wytworzył w toku swojej działalności. Jeżeli całość zarchiwizowanej dokumentacji pochodzi od jednego twórcy (nawet jeśli wykonywał on różne zadania merytoryczne i działał na określonym obszarze terytorialnym), taki zbiór materiałów stanowi zespół prosty. W pytaniu elementem rozstrzygającym jest właśnie sformułowanie "przez jednego twórcę".
Odpowiedź "złożony" jest nieprawidłowa, ponieważ sugeruje, że w powstaniu zasobu uczestniczyło więcej czynników proweniencyjnych (np. kilku twórców, następstwo organizacyjne lub łączenie dokumentacji o odmiennym pochodzeniu). Skoro jednak wskazano jednego twórcę, nie ma podstaw do kwalifikacji jako zespół złożony.
Odpowiedzi "czynny" i "bierny" są pułapką językową: te określenia mogą funkcjonować w innych kontekstach (np. opis procesów, statusów, działań), ale nie definiują typu zespołu archiwalnego w sensie wynikającym z kryterium liczby twórców. W zadaniach egzaminacyjnych warto więc szukać słów-kluczy: "jeden twórca" zwykle prowadzi do rozpoznania konstrukcji prostej, a informacja o wielu twórcach lub złożonych przekształceniach organizacyjnych – do kategorii złożonej.
W praktyce poprawne rozróżnienie wspiera porządkowanie zasobu, tworzenie ewidencji (spisów i inwentarzy) oraz ustalanie granic zespołów w archiwum zakładowym i historycznym.
