Strategia VMI (Vendor Managed Inventory) polega na tym, że dostawca przejmuje odpowiedzialność za zarządzanie zapasem znajdującym się u odbiorcy (np. w magazynie klienta). W praktyce oznacza to, że dostawca – korzystając z informacji o sprzedaży, zużyciu lub aktualnych stanach – planuje uzupełnienia tak, aby utrzymać uzgodniony poziom zapasu i ograniczać braki lub nadwyżki.
To podejście jest typowe dla współpracy w łańcuchu dostaw, bo wymaga koordynacji i wymiany danych między firmami. Z punktu widzenia magazyniera-logistyka ważne jest rozumienie, kto podejmuje decyzję o uzupełnieniu: w VMI decyzję inicjuje dostawca, a nie magazyn odbiorcy.
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują?
- TQM (Total Quality Management) dotyczy zarządzania jakością w organizacji. To koncepcja ciągłego doskonalenia jakości procesów i produktów, a nie metoda sterowania zapasem przez dostawcę.
- ECR (Efficient Consumer Response) to podejście kojarzone głównie z łańcuchem dostaw w handlu (zwłaszcza FMCG), nastawione na sprawniejszą reakcję na popyt konsumenta. Może wiązać się z uzupełnianiem, ale nie definiuje wprost mechanizmu, że to dostawca zarządza zapasem u odbiorcy.
- SCOR (Supply Chain Operations Reference Model) jest modelem referencyjnym opisującym procesy łańcucha dostaw (ramy do opisu i porównywania). To narzędzie porządkowania i oceny procesów, a nie konkretna strategia "dostawca zarządza zapasem".
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się sformułowanie "zarządzanie zapasami przez dostawcę", kluczowe jest skojarzenie z odpowiedzialnością i decyzyjnością dostawcy. To charakterystyczna cecha VMI.
