Zasada łańcucha chłodniczego polega na nieprzerwanym utrzymaniu wymaganej temperatury dla danego produktu od momentu wytworzenia aż do wykorzystania przez konsumenta. W praktyce handlu oznacza to, że produkt schłodzony lub zamrożony powinien przechodzić przez kolejne, sprawne "ogniwa" (magazyn, transport, sklep, dom) bez sytuacji, w której przez dłuższy czas przebywa poza kontrolowanymi warunkami.
Odpowiedź mówiąca, że produkt musi być transportowany w chłodniach i że ostatnim ogniwem jest chłodziarka/lodówka, trafnie oddaje sens tej zasady: ciągłość dotyczy nie tylko sklepu i przewozu, ale także końcowego przechowywania po zakupie.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- Stwierdzenie o przechowywaniu w temperaturze pokojowej przeczy idei łańcucha, bo wzrost temperatury sprzyja szybszym zmianom jakości i ryzyku mikrobiologicznemu.
- Wskazanie jednej temperatury +7°C jako obowiązkowej dla transportu i przechowywania jest zbyt dużym uproszczeniem: różne grupy żywności mają różne wymagania, a mrożonki wymagają znacznie niższych temperatur.
- Podanie +10°C jest również błędne, bo nie stanowi uniwersalnej, bezpiecznej zasady dla produktów chłodzonych i tym bardziej dla mrożonych.
W pracy sprzedawcy ważne są działania praktyczne: szybki rozładunek dostawy, kontrola wskazań termometru/rejestratora, minimalizowanie czasu wykładania towaru poza urządzeniami chłodniczymi oraz reagowanie na awarie (np. przeniesienie towaru do sprawnej chłodni). To właśnie utrzymuje ciągłość łańcucha.
