Wyłącznik różnicowoprądowy (RCD) porównuje prąd płynący przewodem fazowym z prądem wracającym przewodem neutralnym. Jeżeli pojawi się różnica (prąd upływu do ziemi, np. przez uszkodzoną izolację lub ciało człowieka), RCD odłącza obwód po przekroczeniu znamionowego prądu różnicowego IΔn.
Dlaczego 30 mA?
W praktyce instalacyjnej wartość 30 mA jest przyjmowana jako standard dla ochrony dodatkowej przed porażeniem w obwodach końcowych, szczególnie w miejscach o podwyższonym ryzyku (wilgoć, zmniejszona rezystancja skóry, kontakt z elementami przewodzącymi). Ma zapewnić szybkie odłączenie przy niebezpiecznym prądzie upływu, ograniczając czas oddziaływania prądu na organizm.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 100 mA – to czułość wyższa (mniej wrażliwa) niż 30 mA. Taki RCD może być spotykany w innych zastosowaniach (np. jako element selektywny/pożarowy w części instalacji), ale dla ochrony dodatkowej osób w łazience jest zwykle niewystarczający.
- 500 mA – bardzo mała wrażliwość (duży próg zadziałania). Stosowanie takiej wartości nie zapewnia skutecznej ochrony dodatkowej przed porażeniem; może służyć innym celom zabezpieczeniowym, ale nie temu, o które pyta zadanie.
- 10 mA – jest bardziej czuły niż 30 mA, więc intuicyjnie może wydawać się "bezpieczniejszy". W praktyce jednak częściej powoduje niepożądane zadziałania (sumowanie prądów upływu urządzeń), co pogarsza niezawodność zasilania. W typowej łazience standardem do ochrony dodatkowej pozostaje 30 mA.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy "najbardziej odpowiedniego" RCD w łazience i podane są typowe czułości, najczęściej chodzi o 30 mA jako ochronę dodatkową ludzi, a większe wartości kojarz z innymi funkcjami (np. pożarową lub selektywną).