W metodzie spektrofotometrycznej do oznaczania glukozy wynik uzyskuje się, porównując sygnał próbki z zależnością ustaloną dla serii wzorców. Tą zależnością jest krzywa wzorcowa, która przedstawia, jak zmienia się absorbancja wraz ze wzrostem stężenia glukozy w roztworze.
Dla próbki zmierzono absorbancję równą 0,6. Następnie na krzywej wzorcowej wyszukuje się wartość 0,6 na osi absorbancji i wykonuje odczyt odpowiadającego jej stężenia na osi stężeń (czasem wymaga to interpolacji między punktami wzorcowymi). Z odczytu wynika, że A = 0,6 odpowiada stężeniu 12,5 mg/100 ml.
Dlaczego pozostałe wartości są nieprawidłowe?
- 10,0 mg/100 ml i 6,0 mg/100 ml odpowiadałyby niższym absorbancjom niż 0,6 (punkt na krzywej leżałby wyraźnie niżej).
- 15,0 mg/100 ml odpowiadałoby wyższej absorbancji niż 0,6 (punkt na krzywej byłby wyżej).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj opis osi (jednostki oraz podziałkę) i upewnij się, czy odczyt wykonujesz w poprawnym kierunku (od absorbancji do stężenia). To ogranicza typowe pomyłki wynikające z nieuwagi lub błędów skali.
