Wyłącznik silnikowy (wyłącznik silnikowy nadprądowy) służy do zabezpieczenia obwodu silnika przed skutkami przeciążenia i zwykle także zwarcia. W praktyce rozpoznaje się go po tym, że jest przystosowany do pracy w obwodach napędowych i często ma elementy umożliwiające nastawę prądu (dopasowanie do prądu znamionowego silnika) oraz wyraźny mechanizm załącz/wyłącz i reset po zadziałaniu.
Odpowiedź "trójbiegunowy wyłącznik silnikowy" jest właściwa, gdy na zdjęciu widać aparat posiadający trzy tory prądowe (dla trzech faz) i cechy typowe dla ochrony silnika. Taki aparat montuje się m.in. w rozdzielnicach i szafach sterowniczych, często blisko stycznika, jako element zabezpieczenia i odłączania napędu.
- "Jednobiegunowy wyłącznik instalacyjny" jest używany głównie do ochrony obwodów końcowych (np. oświetlenie, gniazda) i zwykle ma jeden tor; nie jest typowym aparatem do ustawiania pod prąd silnika trójfazowego.
- "Trójfazowy przekaźnik termiczny" realizuje ochronę przeciążeniową (termiczną) i najczęściej pracuje w zestawie ze stycznikiem; sam w sobie nie pełni roli pełnego wyłącznika z funkcją rozłączania jak wyłącznik silnikowy.
- "Wyłącznik różnicowoprądowy" rozpoznaje się po elementach związanych z ochroną przeciwporażeniową (typowo tor N oraz przycisk testu) i innej funkcji: wykrywa prąd różnicowy, a nie przeciążenie silnika.
Wskazówka egzaminacyjna: przy identyfikacji aparatu na zdjęciu szukaj najpierw liczby biegunów, obecności nastawy prądu i elementów charakterystycznych dla RCD (tor N, test). To pozwala szybko odróżnić zabezpieczenie silnika od zabezpieczeń instalacyjnych.
