Określenie mechanizm śrubowo-toczny odnosi się do pary śruba–nakrętka, w której przenoszenie obciążenia i ruchu odbywa się z udziałem elementów tocznych (najczęściej kulek, rzadziej rolek). Dzięki temu zamiast tarcia ślizgowego pojawia się tarcie toczne, co zwykle zmniejsza opory ruchu i zużycie oraz poprawia powtarzalność posuwu. Funkcjonalnie taki mechanizm bardzo często służy do zamiany ruchu obrotowego na ruch liniowy (posuw) lub odwrotnie.
Odpowiedź "śrubowo-toczny" jest poprawna wtedy, gdy na fotografii widać charakterystyczne elementy układu: śrubę współpracującą z nakrętką oraz rozwiązanie wskazujące na toczenie (np. bieżnie i kulki/obieg kulek, element łączący typu nakrętka kulowa). To są cechy, których nie mają pozostałe mechanizmy.
Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne:
- "zapadkowy" kojarzy się z zapadką i kołem zapadkowym, czyli mechanizmem jednokierunkowego przenoszenia ruchu lub blokowania. Typowo rozpoznaje się go po zębach i zapadce pracującej skokowo, a nie po parze śruba–nakrętka.
- "jarzmowy" (mechanizm jarzmowy) wiąże się z jarzmem prowadzącym element, zwykle w układach zamiany ruchu obrotowego na posuw poprzez współpracę czopa/rolki z jarzmem. Cechą wyróżniającą jest jarzmo i prowadzenie, a nie elementy toczne w nakrętce śrubowej.
- "korbowo-wodzikowy" rozpoznaje się po korbie, cięgle/korbowodzie oraz wodziku (suwaku) w prowadnicy. To klasyczny układ tłokowy/suwakowy; w obrazie dominują ramiona korby i przeguby, nie zaś gwint i nakrętka.
Wskazówka egzaminacyjna: patrz najpierw na element główny (gwintowana śruba, koło zapadkowe, korba z przegubami, jarzmo z prowadzeniem), a dopiero potem dopasuj nazwę. To ogranicza ryzyko pomyłki wynikającej z podobieństwa ogólnego kształtu elementów na zdjęciu.
