Wskaźniki rentowności pokazują zdolność do generowania zysku, ale różnią się tym, do czego ten zysk odnoszą (co znajduje się w mianowniku wskaźnika). Jeśli w treści pojawia się sformułowanie "zdolność aktywów do przynoszenia zysku", to chodzi o ocenę efektywności wykorzystania całego majątku przedsiębiorstwa.
Odpowiedź "majątku" jest właściwa, ponieważ rentowność majątku (rentowność aktywów) mierzy, jaką część zysku firma osiąga dzięki posiadanym i wykorzystywanym aktywom (np. środkom trwałym, zapasom, należnościom, gotówce). W praktyce agrobiznesu jest to ważne, bo majątek bywa kapitałochłonny: maszyny, budynki, ziemia, magazyny czy stada podstawowe muszą "pracować" na wynik.
Odpowiedź "sprzedaży" dotyczy innego rodzaju rentowności: pokazuje relację zysku do przychodów ze sprzedaży (marżowość). Może być wysoka nawet wtedy, gdy majątek jest wykorzystywany nieefektywnie (np. firma ma duże, niewykorzystane zasoby).
Odpowiedź "kapitału obcego" nie pasuje, bo kapitał obcy opisuje źródło finansowania (zobowiązania), a nie majątek. Wskaźniki związane z długiem częściej oceniają zadłużenie lub koszt obsługi długu, a nie "zdolność aktywów" do generowania zysku.
Odpowiedź "kapitału własnego" również odnosi się do źródeł finansowania i interesuje głównie właścicieli (ile zysku przypada na wniesiony kapitał). To inna perspektywa niż efektywność aktywów jako zasobu produkcyjno-majątkowego.
Wskazówka egzaminacyjna: słowo kluczowe w treści ("aktywa", "sprzedaż", "kapitał") zwykle podpowiada, jaki obszar jest oceniany przez wskaźnik rentowności.
