Dwójnik RLC to układ złożony z rezystora (R), cewki (L) i kondensatora (C), analizowany zwykle w stanie ustalonym dla prądu przemiennego. Dla takich obwodów kluczowe jest, że reaktancja indukcyjna i pojemnościowa zależą od częstotliwości. W pewnej częstotliwości mogą się one wzajemnie znosić (kompensować), co nazywamy rezonansem.
Odpowiedź "Rezonans prądów." odnosi się do typowego zjawiska kojarzonego z obwodem RLC w konfiguracji równoległej: prądy w gałęziach L i C mogą być duże i przeciwne fazowo, a ich składowe wypadkowe w zaciskach mogą się znosić. W praktyce oznacza to, że mimo znacznych prądów krążących między L i C, prąd pobierany ze źródła może być relatywnie mały (zależy od strat i rezystancji).
Odpowiedź "Rezonans napięć." jest pojęciem używanym typowo przy układzie szeregowym RLC: w rezonansie prąd w obwodzie jest maksymalny, a spadki napięć na L i C mogą być duże i przeciwne fazowo. Jeśli z rysunku wynika konfiguracja równoległa, to "rezonans napięć" nie jest właściwą nazwą zjawiska, które wprost testuje pytanie.
Odpowiedź "Elektryzacja." dotyczy zjawisk elektrostatycznych (gromadzenia ładunku, np. przez tarcie lub indukcję) i nie jest typowym "zjawiskiem obwodowym" opisującym działanie liniowego dwójnika RLC w analizie AC.
Odpowiedź "Sprzężenie magnetyczne." występuje, gdy co najmniej dwie cewki są powiązane strumieniem magnetycznym (transformator, sprzężone indukcyjności). Sam fakt obecności pojedynczej cewki w RLC nie oznacza sprzężenia; musi istnieć drugi element indukcyjny i fizyczne sprzężenie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się RLC, w pierwszej kolejności rozważ rezonans i to, czy układ jest szeregowy czy równoległy (to determinuje, czy mówimy o "rezonansie napięć" czy "rezonansie prądów").
