Dobroć cewki (Q) jest miarą tego, jak małe są jej straty w porównaniu do energii magazynowanej w polu magnetycznym. W obwodzie rezonansowym RLC (również równoległym) straty elementów powodują "spłaszczenie" i "poszerzenie" rezonansu. Gdy dobroć cewki rośnie, udział strat maleje, a rezonans staje się bardziej wyraźny.
Skutkiem praktycznym jest wzrost selektywności: układ lepiej "wybiera" wąski zakres częstotliwości wokół częstotliwości rezonansowej i silniej tłumi częstotliwości sąsiednie. Równoważnie można to opisać jako zmniejszenie szerokości pasma (węższe Δf), bo dla większego Q charakterystyka częstotliwościowa jest węższa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- Stwierdzenie "Wzrośnie wielkość sygnału" jest zbyt ogólne. W obwodach pasywnych wzrost Q nie jest prostym "wzmocnieniem" sygnału jak w układzie aktywnym; amplitudy napięć/prądów zależą od sposobu zasilania, impedancji źródła i miejsca pomiaru.
- Stwierdzenie "Wzrośnie prąd w obwodzie" również nie jest ogólnie prawdziwe. W rezonansie równoległym mogą występować duże prądy krążące w gałęziach L i C, ale prąd pobierany ze źródła nie musi rosnąć wprost z Q w każdej konfiguracji.
- Stwierdzenie "Zwiększy się pasmo przenoszenia" jest sprzeczne z ideą dobroci: większa dobroć odpowiada węższemu pasmu (ostrzejszemu rezonansowi), a nie szerszemu.
W zadaniach egzaminacyjnych warto zapamiętać skrót myślowy: większe Q → węższe pasmo → większa selektywność.
