Dwójnik RLC (z rezystorem, cewką i kondensatorem) w prądzie przemiennym może wykazywać rezonans, czyli szczególny stan pracy związany z zależnością reaktancji od częstotliwości. Reaktancja indukcyjna rośnie z częstotliwością, a pojemnościowa maleje. Przy pewnej częstotliwości spełniony jest warunek XL = XC, co prowadzi do znoszenia się części urojonych impedancji.
Wtedy układ staje się "najbardziej rezystancyjny" (w sensie fazy między napięciem i prądem), a obserwowane skutki zależą od topologii: w konfiguracji szeregowej typowe jest silne "wzmocnienie" napięć na L i C, co nazywa się rezonansem napięć. W konfiguracji równoległej często akcentuje się z kolei zjawiska związane z rozdziałem prądów w gałęziach (co bywa określane jako rezonans prądów). Dlatego poprawna identyfikacja zjawiska wynika z tego, jak elementy R, L i C są połączone na ilustracji.
Odpowiedź "Elektryzacja" jest nieadekwatna, bo dotyczy zjawisk elektrostatycznych (gromadzenia ładunku), a nie pracy liniowego obwodu RLC w stanie ustalonym AC. Odpowiedź "Rezonans prądów" może brzmieć kusząco, ale jest właściwa tylko dla określonego typu układu i opisu zjawiska; bez cech konfiguracji przypisanych na rysunku nie należy jej wybierać. "Sprzężenie galwaniczne" oznacza bezpośrednie połączenie elektryczne (wspólny obwód prądu stałego/zmiennego), a nie zjawisko częstotliwościowe związane z L i C, więc nie opisuje istoty pracy dwójnika rezonansowego.
W praktyce rezonans w RLC ma znaczenie w filtrach i układach selektywnych: poprawne rozpoznanie typu rezonansu pomaga przewidzieć, czy krytyczne będą piki napięcia na elementach, czy duże prądy w gałęziach, oraz jak to wpływa na dobór parametrów i diagnostykę.
