W transporcie morskim podstawowe rozróżnienie organizacji przewozów dotyczy tego, czy przewoźnik oferuje stałe, regularne połączenia, czy też realizuje rejsy doraźnie – zależnie od dostępnego ładunku i zleceń.
Odpowiedź "liniowa" jest poprawna, ponieważ żegluga liniowa (nazywana też regularną) oznacza usługę, w której armator utrzymuje zaplanowane serwisy: statki pływają według rozkładu, na ustalonych trasach, obsługując konkretne porty. W praktyce logistycznej ułatwia to planowanie łańcucha dostaw (ETD/ETA, okna czasowe, rezerwacje miejsca), a stawki i warunki przewozu mają zwykle charakter bardziej znormalizowany.
Odpowiedź "trampowa" jest niepoprawna, bo żegluga trampowa ma charakter nieregularny: nie ma stałego rozkładu ani stałych tras, a statek kierowany jest tam, gdzie aktualnie jest ładunek i opłacalne zlecenie (często przy przewozach masowych). To przeciwieństwo żeglugi liniowej w kryterium regularności.
Odpowiedź "przybrzeżna" jest niepoprawna, ponieważ opisuje żeglugę ze względu na rejon pływania (blisko brzegu), a nie sposób organizacji przewozu (regularna vs nieregularna). Statek może pływać przybrzeżnie zarówno w serwisie regularnym, jak i w rejsach doraźnych.
Odpowiedź "dalekomorska" także jest niepoprawna z tego samego powodu: odnosi się do zasięgu i akwenu (rejsy oceaniczne), a nie do tego, czy połączenia są realizowane według rozkładu i na stałych liniach.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w definicji pojawiają się słowa "rozkład", "regularnie", "stała trasa/porty" – myśl o żegludze liniowej. Jeśli kluczowe są "brak rozkładu", "tam gdzie jest ładunek", "pojedyncze zlecenia" – chodzi o żeglugę trampową.
