Kabotaż w transporcie wodnym śródlądowym oznacza przewóz realizowany pomiędzy dwoma punktami położonymi w tym samym państwie, ale wykonywany przez przewoźnika (jednostkę) zarejestrowanego w innym kraju. W praktyce rozpoznaje się go po zestawieniu dwóch informacji: (1) miejsce nadania i miejsce odbioru są w jednym kraju oraz (2) statek/barka ma obcą banderę.
W zadaniu ładunek (węgiel) jest przewożony z Wrocławia do Gdańska, czyli w całości na terenie Polski. Jednocześnie barka jest zarejestrowana pod niemiecką banderą, co wskazuje na zagranicznego przewoźnika/nierezydenta. To dokładnie spełnia warunki kabotażu w żegludze śródlądowej, opisywanego w regulacjach UE dotyczących dostępu przewoźników-nierezydentów do wykonywania przewozów krajowych na wodach śródlądowych państw członkowskich.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "tranzytowy" dotyczy sytuacji, gdy przewóz przechodzi przez terytorium danego kraju, ale punkty nadania i odbioru są w innych państwach (np. z kraju X do kraju Y przez Polskę). Tu zarówno początek, jak i koniec są w Polsce, więc nie jest to tranzyt.
- "zunifikowany" nie jest standardową, prawną kategorią rodzaju przewozu w tym znaczeniu; nie opisuje relacji geograficznej ani statusu przewoźnika, więc nie pasuje jako klasyfikacja trasy.
- "specjalizowany" odnosi się do sposobu przewozu wynikającego z wymagań ładunku lub środka transportu (np. chłodniczy, cysternowy, ponadgabarytowy). Nie rozstrzyga, czy przewóz jest kabotażem, bo kabotaż wynika z relacji: kraj–kraj i obca rejestracja przewoźnika.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw sprawdź, czy punkty A i B są w jednym państwie, a dopiero potem zwróć uwagę na banderę/rejestrację. Dopiero połączenie tych dwóch cech pozwala poprawnie rozpoznać kabotaż.
