Żelazko elektryczne z termoregulatorem bimetalicznym utrzymuje temperaturę stopy w pobliżu nastawy bez udziału operatora. Dzieje się to przez cykliczne załączanie i wyłączanie grzałki w zależności od tego, jaka temperatura rzeczywiście występuje w urządzeniu.
To jest cecha układu regulacji automatycznej: układ porównuje (wprost lub pośrednio) stan rzeczywisty z wymaganym i na tej podstawie zmienia sterowanie obiektem. W termostacie bimetalicznym elementem "pomiarowym" jest bimetal, który odkształca się wraz ze zmianą temperatury, a elementem wykonawczym są styki zasilające grzałkę. Gdy temperatura spadnie poniżej progu – styki się zamykają i grzałka grzeje; gdy wzrośnie powyżej progu – styki się otwierają i grzanie ustaje. To klasyczna regulacja dwupołożeniowa (ON/OFF) z histerezą.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "układu sterowania programowalnego" – termoregulator bimetaliczny nie realizuje programu w rozumieniu sekwencji instrukcji ani nie wymaga programowania. Działa na zasadzie właściwości fizycznych materiału (bimetalu) i progowego przełączania.
- "sterowania w układzie otwartym" – w układzie otwartym sygnał sterujący nie zależy od wyniku (brak informacji zwrotnej). W żelazku wynik, czyli temperatura stopy, bezpośrednio decyduje o włączeniu/wyłączeniu grzałki, więc jest to układ zamknięty (ze sprzężeniem zwrotnym).
- "sterowania sekwencyjnego" – sterowanie sekwencyjne odnosi się do przechodzenia przez z góry określone kroki/etapy procesu (np. cykl maszyny). W żelazku przełączanie wynika z przekroczenia progów temperatury, a nie z realizacji kolejnych stanów zadanych w czasie.
W praktyce mechatronicznej umiejętność rozpoznania, czy dany obiekt ma sprzężenie zwrotne (regulacja), pomaga w diagnostyce: przegrzewanie może wskazywać na uszkodzenie termostatu, złe przyleganie bimetalu lub problemy ze stykami.
