KWALIFIKACJA BPO1 - CZERWIEC 2013

PYTANIE NR 27.
Zgodnie z danymi podanymi w tabeli, pracownicy usuwający śnieg z dachu powinni być wyposażeni
Ilustracja przedstawia tabelę z wyciągiem z rozporządzenia MPiPS z dnia 26 września 1997 r.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odśnieżanie dachu wiąże się przede wszystkim z ryzykiem upadku z wysokości.
Dlatego, zgodnie z tabelą/załącznikiem dotyczącym ŚOI, należy dobrać środki z kategorii "ochrona przed upadkiem z wysokości", czyli m.in. uprzęże obejmujące szelki bezpieczeństwa i pasy biodrowe, a nie sprzęt ochrony układu oddechowego.

Pełne wyjaśnienie:

Przy usuwaniu śniegu z dachu podstawowym zagrożeniem jest upadek z wysokości. Tego typu prace są kwalifikowane jako szczególnie niebezpieczne i wymagają zastosowania rozwiązań ograniczających ryzyko spadania (najpierw ochron zbiorowych, a gdy to niewystarczające lub niemożliwe – środków ochrony indywidualnej).

W tabeli (wyciąg z przepisów BHP) środki ochrony indywidualnej są uporządkowane w kategorie. Dla ryzyka upadku właściwa jest kategoria "Środki ochrony przed upadkiem z wysokości", gdzie wymieniono m.in. uprzęże, w tym szelki bezpieczeństwa i pasy biodrowe. Uprząż/szelki pełnią funkcję powstrzymywania spadania, a pas biodrowy służy dodatkowo do podparcia i stabilizacji pozycji podczas pracy.

Odpowiedzi zawierające elementy związane z ochroną układu oddechowego (np. środki z doprowadzeniem powietrza, środki umożliwiające stosowanie izolującego sprzętu ochrony układu oddechowego) są typowe dla sytuacji, w których występują szkodliwe aerozole, pyły, gazy lub niedobór tlenu. Podczas odśnieżania dachu nie jest to zagrożenie wiodące, więc dobór takich środków nie wynika z tabeli dla tego przypadku.

Warianty mieszane, które łączą ochronę przed upadkiem z ochroną oddechową, także są nieadekwatne: mogą brzmieć "kompleksowo", ale w zadaniu chodzi o wskazanie wyposażenia zgodnego z właściwą kategorią z tabeli. W praktyce technik BHP powinien umieć rozpoznać dominujące zagrożenie i dopasować do niego ŚOI (uprząż/szelki/pas, a następnie elementy systemu asekuracji, np. linkę, punkt kotwiczenia), zamiast dobierać środki "na zapas" bez podstawy w analizie ryzyka.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To środki ochrony indywidualnej stosowane przy ryzyku spadania, gdy nie da się w pełni użyć zabezpieczeń zbiorowych. Obejmują m.in. uprzęże (szelki bezpieczeństwa i pasy biodrowe), linki bezpieczeństwa, amortyzatory oraz urządzenia samohamowne wskazywane w tabelach/załącznikach BHP.
Dominującym zagrożeniem jest upadek z wysokości, a nie narażenie inhalacyjne. Z tego powodu dobiera się ŚOI z kategorii ochrony przed upadkiem (uprząż, szelki, pas biodrowy). Sprzęt ochrony układu oddechowego jest właściwy przy pyłach/gazach lub niedoborze tlenu, czego zwykle nie ma przy odśnieżaniu.
Szelki bezpieczeństwa są elementem uprzęży, który ma powstrzymać spadanie i rozłożyć siły działające na ciało podczas zatrzymania upadku. W praktyce muszą być poprawnie dopasowane i użytkowane zgodnie z instrukcją, a do pracy wymagają też właściwego podpięcia do systemu asekuracji.
Pas biodrowy służy głównie do podparcia i stabilizacji pozycji roboczej (np. przy pracy w podwieszeniu lub podparciu), natomiast szelki bezpieczeństwa odpowiadają za powstrzymanie spadania. Częstym błędem jest traktowanie samego pasa biodrowego jako ochrony przed upadkiem — bez szelek nie zapewnia on właściwej ochrony.
Stosuje się je, gdy powietrze w strefie pracy jest zanieczyszczone (pyły, dymy, gazy) albo gdy istnieje ryzyko niedoboru tlenu i potrzebna jest izolacja od atmosfery. To inna kategoria ŚOI niż ochrona przed upadkiem z wysokości. W zadaniach egzaminacyjnych trzeba rozpoznać, które zagrożenie jest kluczowe.
Typowo wymaga się środków zapobiegających skutkom upadku: uprzęży (szelki/pas), elementów łączących (np. linka) oraz dobranego sposobu podpięcia do punktu kotwiczenia. Dodatkowo w praktyce często stosuje się kask. Dokładny dobór zależy od oceny ryzyka i warunków pracy.
Nie. Linka jest elementem systemu, ale aby spełniała funkcję zabezpieczenia, musi współpracować z właściwym środkiem podtrzymującym ciało, czyli uprzężą z szelkami bezpieczeństwa. Bez uprzęży nie ma prawidłowego sposobu przeniesienia obciążeń na ciało i zapewnienia ochrony w razie zatrzymania upadku.
Najczęstsze są: mylenie kategorii (wybór ochrony oddechowej zamiast ochrony przed upadkiem), wybór "brzmiącej profesjonalnie" odpowiedzi bez analizy zagrożenia oraz nieuwzględnienie, że pas biodrowy nie zastępuje szelek bezpieczeństwa. Pomaga czytanie nagłówków kategorii i dopasowanie do zagrożenia.
W praktyce wykorzystuje się m.in. załączniki/tabele do przepisów BHP, które grupują środki ochrony indywidualnej według rodzaju zagrożenia. Dla pracy na wysokości należy szukać kategorii dotyczącej "ochrony przed upadkiem z wysokości" i porównać, które elementy (np. uprzęże) są tam wymienione.
Ucz się rozpoznawania zagrożenia dominującego (upadek, czynniki chemiczne, pyły itp.) i przypisuj je do właściwej kategorii ŚOI. Ćwicz czytanie tabel/załączników: najpierw nazwa kategorii, potem przykłady środków. Zapamiętaj też różnice: szelki bezpieczeństwa vs pas biodrowy vs sprzęt oddechowy.
info

Statystycznie 67% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Źródła:

  • Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, Dz.U. 2003 nr 169 poz. 1650 z późn. zm., §81, §105 oraz Załącznik nr 2
  • PN-EN 361, Środki ochrony indywidualnej chroniące przed upadkiem z wysokości — Szelki bezpieczeństwa (tytuł normy)
  • PN-EN 813, Środki ochrony indywidualnej chroniące przed upadkiem z wysokości — Pasy biodrowe (tytuł normy)

Materiały:

  • Tekst rozporządzenia w sprawie ogólnych przepisów BHP (w szczególności §81, §105 i Załącznik nr 2)
  • Materiały szkoleniowe z zakresu pracy na wysokości i systemów powstrzymywania spadania
  • Instrukcje producentów uprzęży/szelek i zasad okresowych przeglądów ŚOI

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego