W zadaniu trzeba dobrać minimalny przekrój przewodu miedzianego jednożyłowego do instalacji jednofazowej 230 V zasilającej piec rezystancyjny 5 000 W. Podstawą doboru jest porównanie prądu obciążenia z dopuszczalną obciążalnością prądową przewodu (z tabeli dla podanego sposobu ułożenia: instalacja natynkowa).
Krok 1: wyznaczenie prądu odbiornika. Dla obciążenia rezystancyjnego (w przybliżeniu cos φ ≈ 1) można przyjąć zależność I = P / U. To daje prąd rzędu około 21,7 A (5000/230). Ten wynik jest punktem odniesienia do doboru przekroju.
Krok 2: odczyt z tabeli. Ponieważ w treści jest odwołanie do "danych przedstawionych w tabeli", zakłada się, że tabela podaje dopuszczalną obciążalność prądową dla przewodu Cu jednożyłowego w określonych warunkach (m.in. sposób ułożenia i warunki chłodzenia). Minimalny przekrój to taki, dla którego dopuszczalny prąd z tabeli jest nie mniejszy niż prąd obliczony w kroku 1.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "2,5 mm2"? Jest to minimalny przekrój spośród podanych, który w typowych tabelach dla instalacji natynkowej osiąga obciążalność wystarczającą dla prądu wyznaczonego z mocy 5 kW przy 230 V. Odpowiedź "1,5 mm2" zwykle ma zbyt małą obciążalność długotrwałą dla takiego prądu, co grozi przegrzewaniem izolacji. Odpowiedzi "4 mm2" oraz "6 mm2" mogą spełniać warunek obciążalności, ale nie są minimalne, więc nie spełniają kryterium zadania.
W praktyce, poza samą obciążalnością prądową, przy doborze przekroju sprawdza się także spadek napięcia, sposób zabezpieczenia nadprądowego oraz warunki środowiskowe. Jednak w tym pytaniu kluczowy jest odczyt z tabeli i wybór najmniejszego przekroju spełniającego warunek prądowy.
