Zadanie polega na obliczeniu odcinka widoczności czoła pojazdu szynowego z drogi przy zadanych warunkach: obserwacja z odległości 10 m od skrajnej szyny, układ dla jednego toru oraz prędkość maksymalna 80 km/h. W tego typu zadaniach nie wystarcza pamięciowe wskazanie liczby – trzeba zastosować procedurę: odczyt danych z rysunku → dobór wzoru z tabeli → podstawienie → rachunek → kontrola wyniku.
Poprawna odpowiedź "440 m" wynika z zastosowania wzoru przypisanego w tabeli do konfiguracji "jeden tor" i do wskazanej prędkości, z wykorzystaniem oznaczeń geometrycznych pokazanych na rysunku. Ten krok jest krytyczny, bo tabele zwykle zawierają kilka wariantów (np. różne odległości od szyny, inna liczba torów lub inne prędkości), a wybranie niewłaściwego wariantu prowadzi do innej liczby.
Odpowiedzi rozpraszające odzwierciedlają typowe pomyłki:
- "360 m" może wynikać z doboru niewłaściwego wiersza/kolumny tabeli (np. innej odległości obserwacji lub innego układu) albo z błędu rachunkowego po podstawieniu.
- "288 m" często jest skutkiem dodatkowego błędu jednostek lub wstawienia do wzoru nie tej wielkości z rysunku (np. pomylenie odległości poziomej z ukośną, jeśli rysunek takie rozróżnia).
- "660 m" bywa efektem wybrania wariantu dla innych warunków (np. większej prędkości lub innej geometrii) albo nieuprawnionego "skalowania" wyniku.
Na egzaminie warto wykonać krótką kontrolę: upewnić się, że użyto wariantu "jeden tor", że odległość 10 m odnosi się do skrajnej szyny, oraz że wynik jest podany w metrach i ma realistyczną wielkość dla podanych warunków.
