KWALIFIKACJA MED3 - TEST WIEDZY NR 4

PYTANIE NR 28.
Zgodnie z poniższą tabelą, która prezentuje różne stadia odleżyn, wskaż, które stadium jest najbardziej zaawansowane.
Stadium Opis
I Czerwona, nienaruszona skóra, która nie blednie po nacisku.
II Utrata naskórka lub dermy, owrzodzenie.
III Utrata całej grubości skóry, z widoczną tkanką podskórną.
IV Utrata całej grubości skóry i tkanki podskórnej, z widocznymi mięśniami, ścięgnami lub kośćmi.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Najbardziej zaawansowane jest "Stadium IV", bo opis wskazuje na utratę całej grubości skóry i tkanek z odsłonięciem głębokich struktur (mięśnie, ścięgna lub kości). Pozostałe stadia dotyczą płytszych uszkodzeń: od zaczerwienienia bez przerwania skóry do ubytku skóry z widoczną tkanką podskórną.

Pełne wyjaśnienie:

Ocena "najbardziej zaawansowanego" stadium odleżyny opiera się na głębokości i rozległości uszkodzenia tkanek. W tabeli widać narastanie ciężkości zmian od powierzchownych do bardzo głębokich.

Odpowiedź "Stadium IV" jest poprawna, ponieważ opis zawiera kluczową cechę zaawansowania: utrata całej grubości skóry i tkanek z odsłonięciem mięśni, ścięgien lub kości. Taki obraz świadczy o bardzo głębokim uszkodzeniu, wysokim ryzyku zakażenia oraz konieczności pilnej oceny i leczenia przez personel medyczny.

  • "Stadium I" nie jest najbardziej zaawansowane, bo skóra jest nienaruszona; występuje zaczerwienienie nieblednące, czyli wczesny sygnał przeciążenia tkanek.
  • "Stadium II" jest bardziej nasilone niż I, ale nadal dotyczy płytszych warstw (ubytku naskórka lub skóry właściwej). Nie ma informacji o zajęciu głębokich tkanek.
  • "Stadium III" obejmuje już całą grubość skóry i może odsłaniać tkankę podskórną, ale w opisie nie ma odsłonięcia mięśni/ścięgien/kości, które definiuje najwyższe zaawansowanie w tej skali.

W praktyce opiekuna medycznego umiejętność rozróżniania głębokości zmian ma znaczenie dla: obserwacji skóry, zgłaszania niepokojących objawów, prawidłowego odciążania i pozycjonowania chorego oraz rzetelnego opisu w dokumentacji. Warto pamiętać, że w nowszych opracowaniach mogą występować dodatkowe kategorie/określenia zmian, dlatego zawsze należy stosować aktualne wytyczne obowiązujące w danej placówce.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Odleżyna to miejscowe uszkodzenie skóry i tkanek powstające najczęściej przez długotrwały ucisk, tarcie lub siły ścinające. Ucisk upośledza ukrwienie, co prowadzi do niedotlenienia i obumierania tkanek. Najbardziej zagrożone są okolice nad wyniosłościami kostnymi.
Stadium I to zaczerwienienie na nienaruszonej skórze, które nie blednie po uciśnięciu. Skóra może być cieplejsza, bolesna lub twardsza. To sygnał alarmowy, że trzeba natychmiast odciążyć miejsce, zadbać o higienę, suchość skóry i częstsze zmiany pozycji.
Stadium IV opisuje najgłębsze uszkodzenie: utratę pełnej grubości skóry i tkanek oraz możliwość odsłonięcia mięśni, ścięgien lub kości. To wiąże się z wysokim ryzykiem zakażeń i powikłań. Wymaga pilnej oceny medycznej i specjalistycznego leczenia rany.
Najczęściej dotyczą okolic narażonych na stały ucisk: kości krzyżowej, pięt, bioder/krętarzy, łopatek i potylicy. Ryzyko rośnie przy unieruchomieniu, niedożywieniu, nietrzymaniu moczu/stolca i zaburzeniach czucia. Kluczowa jest regularna kontrola skóry.
Nie ma jednej uniwersalnej częstotliwości dla wszystkich, bo zależy to od stanu pacjenta, materaca, tolerancji skóry i ryzyka. Zasada egzaminacyjna i praktyczna: zmiany pozycji powinny być regularne i planowe, a skórę trzeba oceniać przy każdej zmianie ułożenia.
Nie zawsze. Zaczerwienienie może wynikać też z podrażnienia, alergii lub przegrzania. W stadium I kluczowe jest, że zaczerwienienie nie blednie po nacisku i zwykle pojawia się w miejscach ucisku. Jeśli masz wątpliwości, odciąż miejsce i zgłoś obserwację pielęgniarce.
Częste błędy to mylenie rozległości z głębokością (duże zaczerwienienie ≠ najgłębsza rana), ocenianie tylko "na oko" bez porównania opisów oraz pomijanie informacji o widocznych strukturach (np. kości). Pomaga systematyczne porównywanie cech: skóra cała czy przerwana i jak głęboko.
Stadium II dotyczy płytszego ubytku (naskórek/derma), często wygląda jak pęcherz lub płytkie owrzodzenie. Stadium III oznacza utratę całej grubości skóry z widoczną tkanką podskórną. Różnica polega więc na głębokości i tym, czy widać tkanki pod skórą.
Opiekun medyczny może: odciążyć miejsce (zmiana ułożenia), zadbać o czystość i osuszenie skóry, ograniczyć tarcie (delikatna technika przesuwania), obserwować i opisać zmianę oraz niezwłocznie zgłosić ją pielęgniarce. Nie należy samodzielnie dobierać specjalistycznych opatrunków bez zlecenia.
Ucz się schematu "od powierzchni do głębi": zaczerwienienie bez przerwania skóry, płytki ubytek, ubytek pełnej grubości z tkanką podskórną, ubytek z odsłonięciem głębokich struktur. Ćwicz na opisach przypadków i łącz wiedzę z profilaktyką: odciążanie, pozycjonowanie, higiena.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 78% zdających egzamin. średnio łatwe

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że najbardziej zaawansowane jest "Stadium IV", bo opis wskazuje na utratę całej grubości skóry i tkanek z odsłonięciem głębokich struktur (mięśnie, ścięgna lub kości).

Źródła:

  • European Pressure Ulcer Advisory Panel (EPUAP), National Pressure Injury Advisory Panel (NPIAP), Pan Pacific Pressure Injury Alliance (PPPIA): "Prevention and Treatment of Pressure Ulcers/Injuries: Clinical Practice Guideline", 2019

Materiały:

  • Aktualne wytyczne kliniczne dotyczące profilaktyki i leczenia odleżyn/urazów uciskowych (pressure injuries)
  • Podręczniki do nauczania opiekuna medycznego: pielęgnacja pacjenta niesamodzielnego i profilaktyka powikłań unieruchomienia
  • Materiały szkoleniowe z oceny skóry i dokumentowania zmian (karty obserwacji, skale ryzyka)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego