Lokowanie produktu (product placement) to forma przekazu handlowego polegająca na celowym włączeniu produktu, marki lub znaku towarowego do treści audycji w sposób promocyjny. Z punktu widzenia prawa i etyki jest ono oceniane surowiej niż neutralna scenografia, ponieważ może wpływać na decyzje odbiorców bez wyraźnego "formatu reklamy".
Najbardziej wrażliwą grupą odbiorców są dzieci. W treściach kierowanych do dzieci ryzyko jest szczególnie duże: młodszy widz ma ograniczoną zdolność rozpoznawania intencji perswazyjnej, a atrakcyjna fabuła lub bohaterowie mogą wzmacniać oddziaływanie marki. Dlatego poprawna odpowiedź to "audycjach dla dzieci." – w takich audycjach lokowanie produktu jest zakazane.
Pozostałe propozycje są mylące, bo opisują popularne formaty emisji, w których lokowanie bywa spotykane, ale nie jest to równoznaczne z bezwzględnym zakazem:
- "filmach." – filmy często zawierają lokowanie produktu; samo medium/forma "film" nie przesądza o zakazie, kluczowe są warunki i kwalifikacja treści.
- "audycjach sportowych." – transmisje i programy sportowe mogą zawierać elementy ekspozycji marek (np. na strojach, bandach), co bywa mylone z zakazem; sam sport nie jest typową kategorią objętą bezwzględnym zakazem lokowania.
- "programach rozrywkowych." – rozrywka jest częstym obszarem współprac komercyjnych, ale co do zasady nie jest to kategoria tożsama z zakazem wynikającym z ochrony dzieci.
W praktyce organizacji kampanii reklamowej oznacza to konieczność sprawdzenia: (1) do kogo kierowana jest audycja, (2) czy forma ekspozycji spełnia warunki przejrzystości (oznaczenia), oraz (3) czy nie wchodzi w obszar szczególnie chroniony (dzieci). To ogranicza ryzyko sankcji i szkód wizerunkowych.