KWALIFIKACJA EKA6 - TEST WIEDZY NR 7

PYTANIE NR 18.
Zgodnie z RODO, przez jaki okres można przechowywać dane osobowe?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
RODO nie narzuca jednego limitu w latach.
Obowiązuje zasada ograniczenia przechowywania: dane wolno trzymać tylko tak długo, jak jest to niezbędne do celu przetwarzania. Po osiągnięciu celu należy je usunąć lub zanonimizować, chyba że inny przepis wymaga dłuższej retencji.

Pełne wyjaśnienie:

W RODO nie znajdziesz jednej, stałej odpowiedzi typu "5/10/20 lat" dla wszystkich danych. Zamiast tego obowiązuje zasada ograniczenia przechowywania: dane osobowe mogą być przechowywane nie dłużej, niż jest to niezbędne do celów, w których są przetwarzane.

Dlatego poprawna jest odpowiedź: "Przez okres niezbędny do realizacji celu ich przetwarzania". W praktyce biurowej oznacza to konieczność powiązania danych z konkretną sprawą (np. realizacją umowy, obsługą zamówienia, rekrutacją) oraz ustalenia, kiedy cel został osiągnięty. Po tym momencie dane należy usunąć albo zanonimizować, chyba że istnieje podstawa do dalszego przechowywania (np. wymóg z przepisów sektorowych lub potrzeba wykazania rozliczeń).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • "Maksymalnie 5 lat" – to może kojarzyć się z niektórymi obowiązkami przechowywania dokumentów, ale nie jest uniwersalnym limitem dla wszystkich danych osobowych w RODO.
  • "Maksymalnie 10 lat" – podobnie, nie stanowi ogólnej reguły RODO; długość retencji zależy od celu i podstawy prawnej w danej sprawie.
  • "Bezterminowo" – jest sprzeczne z zasadą ograniczenia przechowywania. "Brak sztywnego limitu" nie oznacza prawa do trzymania danych na zawsze ani "na zapas".

W zadaniach egzaminacyjnych warto zapamiętać: nie liczba lat, tylko "okres niezbędny do celu" jest rdzeniem zasady retencji w RODO.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To zasada, że dane osobowe wolno przechowywać tylko tak długo, jak jest to niezbędne do celu, w jakim je zebrano (np. realizacja umowy, prowadzenie sprawy). Po osiągnięciu celu dane należy usunąć lub zanonimizować, chyba że inny przepis wymaga dłuższego przechowywania.
RODO jest oparte na zasadach i ma działać w różnych branżach. Ponieważ cele przetwarzania są różne, jeden limit (np. 5 lat) byłby albo za krótki, albo za długi. Administrator ma obowiązek sam ustalić okres retencji dla konkretnego celu i umieć go uzasadnić.
Jeśli nie wskazano konkretnej kategorii dokumentów z odrębnych przepisów, właściwa jest zasada ogólna: "przez okres niezbędny do realizacji celu przetwarzania". Odpowiedzi z konkretną liczbą lat są zwykle pułapką, o ile pytanie nie dotyczy szczególnego obowiązku archiwizacji.
Nie. Brak sztywnego limitu nie oznacza dowolności. Przechowywanie "bezterminowo" narusza zasadę ograniczenia przechowywania: dane muszą zostać usunięte lub zanonimizowane po zakończeniu celu, chyba że istnieje konkretna podstawa do dalszej retencji (np. wymóg prawny).
Najczęściej decydują: cel przetwarzania (kiedy sprawa się kończy), podstawa prawna (umowa, obowiązek prawny), przepisy sektorowe dotyczące dokumentacji oraz terminy dochodzenia roszczeń. W praktyce trzeba to opisać w procedurach/polityce retencji i stosować konsekwentnie.
Gdy cel przetwarzania został osiągnięty i nie ma już podstawy do dalszego przechowywania. W biurze oznacza to np. zakończenie obsługi zlecenia albo zamknięcie sprawy. Jeśli dane są potrzebne tylko do statystyk, warto rozważyć anonimizację, aby nie były już danymi osobowymi.
Okres retencji to zaplanowany czas przechowywania danych dla danego celu. Dokumentuje się go w politykach i rejestrach (np. w procedurach ochrony danych lub instrukcjach kancelaryjnych). Dobrą praktyką jest wskazanie: rodzaju danych, celu, podstawy, terminu usunięcia oraz sposobu usuwania/anonimizacji.
Najczęstsze to: trzymanie danych "na wszelki wypadek", stosowanie jednego okresu dla wszystkich danych, brak przeglądów i usuwania archiwów oraz mylenie obowiązków dla dokumentów księgowych z zasadami dla innych danych. Na egzaminie uważaj na odpowiedzi "bezterminowo" i "zawsze X lat".
Bo RODO wymaga, aby przetwarzanie było ograniczone do celu i niezbędnego czasu. "Na zapas" zwykle nie jest konkretnym celem, tylko wygodą organizacyjną. Jeśli istnieje realna potrzeba obrony roszczeń, okres i zakres danych trzeba uzasadnić oraz ograniczyć do minimum, zamiast przechowywać wszystko bez końca.
Skup się na zasadach: legalność, minimalizacja, ograniczenie celu i ograniczenie przechowywania. Ćwicz rozpoznawanie pułapek z "maksymalnie X lat" oraz "bezterminowo". Warto też znać praktykę biurową: kiedy usuwa się dokumenty/dane i jak opisuje się retencję w procedurach.
info

Około 62% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Według specjalistów z branży: "RODO nie narzuca jednego limitu w latach.Obowiązuje zasada ograniczenia przechowywania: dane wolno trzymać tylko tak długo, jak jest to niezbędne do celu przetwarzania."

Źródła:

  • Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (RODO), art. 5 ust. 1 lit. e, EUR-Lex: https://eur-lex.europa.eu/eli/reg/2016/679/oj (dostęp 2026-02-24)
  • Kapitalni.org, artykuł o okresie przechowywania danych osobowych (RODO nie narzuca limitu w latach): https://kapitalni.org/pl/artykuly/jak-dlugo-mozna-przechowywac-dane-osobowe (dostęp 2026-02-24)
  • Sobotajachira.pl, materiał o okresach przechowywania danych w kontekście RODO (brak minimalnego/maksymalnego okresu w rozporządzeniu): https://sobotajachira.pl/blog/jak-dlugo-mozna-przechowywac-dane-osobowe-rodo (dostęp 2026-02-24)

Materiały:

  • Tekst RODO (UE 2016/679) – zasady z art. 5
  • Materiały informacyjne UODO dotyczące retencji i usuwania danych
  • Wewnętrzne procedury/polityka ochrony danych i instrukcje kancelaryjne w organizacji

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego