KWALIFIKACJA EKA2 - WRZESIEŃ 2015

PYTANIE NR 24.
Zgodnie z Ustawą o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach materiały archiwalne są udostępniane po upływie
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Udostępnianie materiałów archiwalnych jest regulowane przepisami i zwykle wiąże się z ustawowym okresem karencji liczonym od momentu wytworzenia dokumentacji.
W pytaniu sprawdzana jest znajomość wskazanego w ustawie terminu, po którego upływie materiały mogą być udostępniane w trybie ogólnym.

Pełne wyjaśnienie:

W archiwistyce samo posiadanie dokumentacji nie oznacza automatycznie pełnej dostępności "od ręki". Udostępnianie materiałów archiwalnych jest opisane w przepisach i w praktyce opiera się na zasadzie, że po określonym czasie od wytworzenia (tzw. okresie karencji) dostęp staje się możliwy w trybie ogólnym, o ile nie zachodzą ustawowe ograniczenia.

Odpowiedź "30 lat od ich wytworzenia" jest właściwa, ponieważ wskazuje termin karencji wymagany w pytaniu ("po upływie … od ich wytworzenia"). To typowy przykład pytania pamięciowego: należy znać konkretną wartość lat oraz punkt startowy liczenia terminu.

Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?

  • "25 lat od ich wytworzenia" oraz "20 lat od ich wytworzenia" to zaniżenie wymaganego okresu; takie wartości mogą kojarzyć się z innymi regulacjami lub z terminami spotykanymi w różnych procedurach kancelaryjnych, ale nie odpowiadają temu, o co pyta zadanie.
  • "35 lat od ich wytworzenia" zawyża okres karencji; jest to częsty błąd wynikający z przekonania, że "im dłużej, tym bezpieczniej", co nie zastępuje znajomości konkretnego przepisu.

Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na to, od jakiego momentu liczony jest termin (tu: od wytworzenia). W praktyce archiwalnej moment startowy bywa mylony z datą przekazania do archiwum, datą rejestracji sprawy lub datą zamknięcia teczki. W tego typu testach jedno słowo w treści potrafi przesądzić o poprawnej odpowiedzi.

Uwaga metodyczna: ponieważ pytania o terminy wynikające z aktów prawnych są wrażliwe na zmiany, zawsze warto uczyć się na podstawie aktualnego brzmienia przepisów i materiałów publikowanych przez instytucje archiwalne.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Materiały archiwalne to dokumentacja mająca trwałą wartość historyczną, dowodową lub informacyjną i wchodząca do narodowego zasobu archiwalnego. W praktyce oznacza to, że podlegają szczególnym zasadom przechowywania, ewidencji i udostępniania, innym niż zwykła dokumentacja bieżąca.
Udostępnianie to umożliwienie korzystania z materiałów archiwalnych (np. w czytelni, w postaci kopii, skanów) zgodnie z procedurą archiwum. Obejmuje weryfikację wniosku, sprawdzenie ograniczeń dostępu oraz przygotowanie jednostek archiwalnych do bezpiecznego użytkowania.
Termin od wytworzenia jest obiektywnym punktem odniesienia i pozwala uporządkować dostęp do zasobu w czasie. W archiwistyce to ważne, bo dokumenty mogą przez lata krążyć w jednostce, być porządkowane i przekazywane do archiwum w różnym momencie, ale data wytworzenia pozostaje kluczowa.
Najczęstsze pomyłki to: mylenie początku liczenia terminu (wytworzenie vs. przekazanie), zapamiętanie liczby z innego aktu prawnego oraz wybór "ładnie brzmiącej" wartości (20, 25, 35) zamiast tej wynikającej z przepisów. Pomaga nauka na fiszkach i praca na przykładach.
Nie zawsze. Nawet jeśli upłynął określony czas, mogą istnieć ograniczenia wynikające z ochrony danych, tajemnic prawnie chronionych lub stanu zachowania materiałów. Archiwum może udostępniać w sposób ograniczony (np. z anonimizacją) albo odmówić w określonych przypadkach przewidzianych procedurą.
W praktyce przyjmuje się datę sporządzenia dokumentu (powstania) albo datę skrajnej czynności w sprawie – zależnie od rodzaju dokumentacji i sposobu ewidencji. Na egzaminie kluczowe jest trzymanie się sformułowania z pytania: jeśli jest "od wytworzenia", nie podstawiaj innych dat.
Najczęściej przy obsłudze wniosków pracowników, interesantów lub instytucji, a także przy kwerendach i przygotowaniu kopii dokumentów. Technik archiwista powinien umieć rozpoznać, czy dokumentacja jest materiałem archiwalnym oraz czy nie występują ograniczenia formalne i czasowe dostępu.
Materiały archiwalne mają trwałą wartość i są przeznaczone do wieczystego przechowywania, a dokumentacja niearchiwalna ma ograniczony okres przechowywania i po jego upływie może być brakowana. W praktyce rozróżnienie wynika z kwalifikacji archiwalnej (kategoria) i przepisów kancelaryjno-archiwalnych jednostki.
Bo kwalifikacja archiwisty obejmuje pracę zgodną z prawem: ewidencję, przechowywanie i udostępnianie. Pytania ustawowe sprawdzają, czy zdający rozumie ramy prawne wykonywania zadań archiwum oraz potrafi zastosować zasady w typowej sytuacji obsługi zasobu i użytkowników.
Skuteczne są: fiszki z terminem + punktem startowym liczenia (np. "od wytworzenia"), mapy myśli rozdzielające różne podstawy prawne oraz rozwiązywanie testów, gdzie te same liczby występują jako dystraktory. Zawsze sprawdzaj, czy termin dotyczy udostępniania, przechowywania czy brakowania.
info

Statystycznie 52% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Źródła:

  • Ustawa o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach – oficjalny publikator/tekst jednolity (dokładne oznaczenie Dz.U. i jednostki redakcyjnej nie zostało podane w treści zadania).

Materiały:

  • Aktualny tekst ustawy regulującej narodowy zasób archiwalny i zasady udostępniania (w oficjalnym publikatorze)
  • Materiały dydaktyczne z podstaw prawa archiwalnego dla kierunku/kwalifikacji archiwistycznej
  • Procedury udostępniania stosowane w archiwach (instrukcje wewnętrzne, poradniki metodyczne)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego