W rysunku technicznym zapis w postaci wartość nominalna ± odchyłka określa, jakie rzeczywiste wymiary są akceptowalne. Dla fazy (ścięcia krawędzi) podano 0,5 ± 0,1 mm, co oznacza, że wykonanie nie musi dać dokładnie 0,50 mm, ale musi zmieścić się w granicach tolerancji.
Aby ocenić, czy podana szerokość fazy jest dopuszczalna, wyznacza się wartości graniczne:
- minimum: 0,5 − 0,1 = 0,4 mm
- maksimum: 0,5 + 0,1 = 0,6 mm
Zatem zgodny z rysunkiem jest każdy wynik z przedziału [0,4 mm; 0,6 mm].
Odpowiedź "0,65 mm" jest poprawna, ponieważ 0,65 mm > 0,60 mm, czyli przekracza górną granicę tolerancji o 0,05 mm. Taki detal powinien zostać uznany za niezgodny, bo faza będzie większa niż dopuszcza dokumentacja.
Pozostałe wartości są błędnymi dystraktorami, bo mieszczą się w tolerancji:
- "0,55 mm" leży w środku przedziału dopuszczalnego.
- "0,60 mm" to dokładnie górna granica i nadal jest dopuszczalne (częsty błąd to traktowanie granicy jako wartości zakazanej).
- "0,50 mm" odpowiada wartości nominalnej, czyli jest zgodne.
W praktyce w optyce mechanicznej faza zmniejsza ryzyko ostrych krawędzi, które mogłyby powodować zarysowania albo pękanie elementu podczas montażu. Kontrolę szerokości fazy wykonuje się typowo suwmiarką lub mikrometrem, a przekroczenie tolerancji skutkuje odrzutem w kontroli jakości lub problemami montażowymi (np. kolizją z innymi częściami).
