Zasada współmierności przychodów i związanych z nimi kosztów oznacza, że koszty powinny obciążać ten okres sprawozdawczy, którego dotyczą (czyli kiedy powstaje korzyść ekonomiczna lub realizowane są przychody). Gdy jednostka płaci czynsz "z góry" za dłuższy okres (np. obejmujący także kolejny rok), to w momencie zapłaty nie powstaje od razu koszt w całości, ponieważ usługa najmu będzie świadczona dopiero w przyszłości.
Dlatego kwotę zapłaconą z góry rozdziela się w czasie: część przypadająca na bieżący okres ujmuje się w kosztach, natomiast część dotycząca przyszłych okresów wykazuje się jako czynne rozliczenia międzyokresowe. Jest to składnik aktywów, ponieważ reprezentuje prawo do otrzymania w przyszłości usługi (korzyści ekonomicznej) wynikającej z dokonanej przedpłaty.
Odpowiedź "aktywów - jako czynne rozliczenia międzyokresowe." jest poprawna, bo opisuje właśnie sytuację przedpłaty: zapłata nastąpiła wcześniej, a koszt ma zostać ujęty w czasie w okresach, których dotyczy najem.
- "aktywów - jako bierne rozliczenia międzyokresowe." jest błędne, bo bierne rozliczenia dotyczą kosztów jeszcze niezafakturowanych lub zobowiązań przypadających na bieżący okres, które zostaną zapłacone w przyszłości (odwrotna sytuacja niż przedpłata).
- "pasywów - jako bierne rozliczenia międzyokresowe." jest błędne, ponieważ pasywa wiążą się z obowiązkiem świadczenia (zobowiązaniem) lub źródłem finansowania, a w tym przypadku jednostka nie ma zobowiązania z tytułu zapłaconego z góry czynszu, tylko "należną" usługę w przyszłości.
- "pasywów - jako czynne rozliczenia międzyokresowe." jest błędne z powodu sprzeczności pojęciowej: czynne rozliczenia międzyokresowe to co do zasady aktywa (przedpłaty), a nie pasywa.
W praktyce ten mechanizm dotyczy nie tylko czynszu, ale też m.in. ubezpieczeń, abonamentów czy usług serwisowych opłaconych z góry: najpierw są aktywem, a następnie są systematycznie odnoszone w koszty kolejnych okresów.
