Obierki ziemniaczane należą do frakcji odpadów organicznych powstających w zakładach przemysłu spożywczego (np. w obieralniach, przetwórstwie ziemniaka, kuchniach produkcyjnych). Tego typu biomasa zwykle ma wysoką zawartość wody i substancji organicznej, dlatego może być wykorzystana w kilku ścieżkach zagospodarowania.
- Kompostowanie jest właściwe, gdy celem jest uzyskanie stabilnego kompostu i gdy zapewnione są warunki procesu (napowietrzanie, odpowiedni stosunek C:N, brak zanieczyszczeń obcych). Obierki mogą być składnikiem mieszaniny kompostowej.
- Produkcja biogazu (fermentacja beztlenowa) jest częstą drogą dla mokrych odpadów organicznych. Obierki mogą stanowić substrat do biogazowni, zwłaszcza gdy są zbierane selektywnie i nie zawierają zanieczyszczeń technologicznych.
- Wykorzystanie jako paszy bywa możliwe, ponieważ obierki zawierają składniki odżywcze, jednak w praktyce wymaga to spełnienia wymagań jakościowych, higienicznych i organizacyjnych (np. świeżości surowca, braku zanieczyszczeń, właściwego magazynowania).
Skoro w tabeli dopuszczono wszystkie trzy kierunki, to odpowiedź "Wszystkie wymienione" najlepiej odzwierciedla pełny, dopuszczalny zakres zagospodarowania wskazany w zadaniu.
Pozostałe odpowiedzi są niepełne: wskazują tylko jeden wariant, mimo że w danych do zadania widnieje, że możliwe jest więcej niż jedno rozwiązanie. Typowym błędem na egzaminie jest wybór jednej znanej metody (np. kompostowania) bez zauważenia, że zadanie dopuszcza kilka równorzędnych sposobów.
