Pole elektromagnetyczne opisuje wspólne zjawisko dwóch powiązanych ze sobą składowych: pola elektrycznego oraz pola magnetycznego. Kluczowe jest to, że zmienność w czasie jednej składowej wiąże się z powstawaniem drugiej. W praktyce oznacza to, że gdy pole elektryczne zmienia się w czasie (np. w obwodzie z prądem przemiennym lub w układzie impulsowym), towarzyszy temu powstawanie pola magnetycznego, a gdy zmienia się w czasie pole magnetyczne (np. w pobliżu cewki z prądem zmiennym), indukuje się pole elektryczne.
Stwierdzenie "Pole elektromagnetyczne jest generowane przez zmienne pole elektryczne lub magnetyczne" oddaje tę ideę w prosty sposób: nie chodzi o to, że pola statyczne nie istnieją, tylko o to, że sprzężenie i rozchodzenie się zjawiska elektromagnetycznego jest związane z polami zmiennymi.
- "Pole elektromagnetyczne jest generowane tylko przez stałe pole elektryczne." – jest błędne, bo pole stałe (elektrostatyczne) nie opisuje mechanizmu wzajemnego "napędzania się" E i B w czasie; w technice źródłem emisji i zakłóceń są zwykle przebiegi zmienne.
- "Pole elektromagnetyczne nie może przenosić energii." – jest błędne, ponieważ fale elektromagnetyczne transportują energię (np. światło, fale radiowe), co ma bezpośrednie konsekwencje w transmisji sygnałów i w zagadnieniach EMC.
- "Pole elektromagnetyczne może istnieć bez obecności źródła." – w ujęciu praktycznym i egzaminacyjnym jest to mylące: pola są wytwarzane przez ładunki i prądy (lub wcześniej wygenerowane promieniowanie). W realnych układach mechatronicznych interesuje nas identyfikacja źródeł emisji (prądy, przełączanie, przewody, cewki), a nie abstrakcyjny przypadek pola "bez przyczyny".
Dla mechatronika istotne jest powiązanie tej wiedzy z praktyką: szybkie narastania prądu/napięcia w falownikach, przekaźnikach, zasilaczach impulsowych i silnikach powodują zmienne pola, które mogą sprzęgać się z przewodami sygnałowymi. Stąd wynikają zasady prowadzenia mas, ekranowania, stosowania filtrów oraz separacji przewodów mocy i sygnałów.
