Rozpoznanie typu generatora opiera się na tym, jak układ wytwarza drgania i jaki mechanizm kształtuje przebieg wyjściowy. Generator prostokątny jest najczęściej realizowany jako multiwibrator astabilny, czyli układ z elementem aktywnym pracującym przełączeniowo oraz z dodatnim sprzężeniem zwrotnym, w którym kondensatory i rezystory tworzą stałe czasowe RC.
W generatorze prostokątnym element aktywny (np. tranzystor oznaczony jako Q) okresowo przechodzi między stanem przewodzenia i odcięcia (albo nasycenia i odcięcia). W efekcie napięcie na wyjściu zmienia się skokowo między poziomami zasilania i masy, co daje przebieg prostokątny ze stromymi zboczami. Elementy R i C nie "filtrują" do sinusoidy, tylko odmierzają czas ładowania/rozładowania, przez co wyznaczają częstotliwość generatora.
Odpowiedź "Generator sinusoidalny" nie pasuje do typowego mechanizmu: sinus zwykle wymaga obwodu rezonansowego LC lub selektywnego mostka (np. Wiena), który wymusza drgania o jednej częstotliwości i kształcie zbliżonym do sinusoidy. Same kondensatory w torze RC nie są jeszcze dowodem na sinus — w wielu generatorach RC są to elementy czasotwórcze, a przebieg pozostaje impulsowy.
Odpowiedź "Generator trójkątny" jest związana z układami, w których napięcie narasta i opada liniowo, zwykle dzięki całkowaniu prądu ładowania kondensatora (integrator) i przełączaniu progów. Taki efekt wymaga innego układu kształtującego (źródło prądowe/integrator), a nie samego przełączania między dwoma poziomami.
Odpowiedź "Generator piłokształtny" (rampa) charakteryzuje się powolnym narastaniem i szybkim powrotem lub odwrotnie. Typowo uzyskuje się to przez liniowe ładowanie kondensatora i szybkie rozładowanie osobną ścieżką. W generatorze prostokątnym dominują szybkie przełączenia poziomów, a nie wyraźna asymetria rampy.
Wskazówka egzaminacyjna: aby odróżnić typ generatora, szukaj w schemacie (1) elementu przełączającego oraz (2) dodatniego sprzężenia zwrotnego przez RC. To najczęściej prowadzi do wniosku: prostokąt.
