Integrowana ochrona roślin (IOR) opiera się na zasadzie racjonalnego doboru metod: najpierw działania profilaktyczne i niechemiczne, a środki ochrony roślin stosuje się dopiero wtedy, gdy są uzasadnione (np. po rozpoznaniu problemu i ocenie nasilenia).
Odpowiedź "Wykorzystanie naturalnych wrogów szkodników jako elementu ochrony roślin." jest zgodna z IOR, bo wskazuje na metodę biologiczną – użycie organizmów pożytecznych (drapieżców, pasożytów) lub wspieranie ich obecności. To podejście ogranicza presję chemiczną, sprzyja bioróżnorodności i często zmniejsza ryzyko uodpornienia się szkodników.
Pozostałe odpowiedzi są niezgodne z IOR, ponieważ:
- "Stosowanie środków ochrony roślin bez uprzedniej analizy stanu zdrowotnego roślin." – pomija monitoring i diagnozę. W IOR najpierw ocenia się objawy, liczebność/stopień porażenia oraz sens zabiegu.
- "Stosowanie środków ochrony roślin niezależnie od warunków atmosferycznych." – ignoruje czynniki wpływające na skuteczność i bezpieczeństwo (znoszenie cieczy, zmywanie przez deszcz, stres roślin). IOR wymaga uwzględniania warunków wykonania zabiegu.
- "Użycie dowolnego środka ochrony roślin bez wcześniejszego zidentyfikowania szkodnika." – brak identyfikacji może prowadzić do nieskuteczności, szkód ubocznych (np. dla organizmów pożytecznych) i niepotrzebnego obciążenia środowiska. IOR wymaga trafnego rozpoznania agrofaga i dobrania metody celowanej.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: IOR = monitoring → diagnoza → dobór metody o najmniejszym ryzyku → dopiero potem chemia, i to w sposób uzasadniony.
