Przepięcie to zjawisko polegające na chwilowym wzroście napięcia ponad wartości dopuszczalne dla urządzeń i izolacji. Może być wywołane m.in. wyładowaniami atmosferycznymi (oddziaływanie pośrednie) lub przepięciami łączeniowymi w sieci. Skutkiem bywają uszkodzenia zasilaczy, sterowników, napędów, a także przyspieszone starzenie izolacji.
Właściwym aparatem do ochrony przed tym zjawiskiem jest zabezpieczenie przeciwprzepięciowe, często nazywane ogranicznikiem przepięć (SPD). Jego zadaniem jest ograniczenie amplitudy impulsu ("ucięcie" przepięcia) oraz odprowadzenie energii udaru do układu uziemiającego, tak aby na zaciskach chronionego urządzenia pojawiło się możliwie niskie napięcie udarowe.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych rodzajów ochrony, więc nie są właściwe dla przepięć:
- Zabezpieczenie termiczne – chroni głównie przed skutkami przeciążenia lub braku chłodzenia (wzrost temperatury uzwojeń/silnika/elementu), a nie przed krótkim impulsem napięciowym.
- Bezpiecznik – jest zabezpieczeniem nadprądowym; zadziała przy przekroczeniu prądu w odpowiednim czasie (zwarcie/przeciążenie). Impuls przepięciowy może uszkodzić elektronikę bez trwałego nadprądu wystarczającego do stopienia wkładki.
- Wyłącznik różnicowoprądowy – wykrywa prąd upływu (różnicę prądów w przewodach czynnych) i chroni przede wszystkim przed porażeniem oraz skutkami uszkodzeń izolacji. Nie ogranicza napięcia udarowego w taki sposób jak SPD.
W praktyce poprawny dobór ochrony polega na rozdzieleniu funkcji: SPD do przepięć, aparatura nadprądowa do zwarć i przeciążeń oraz RCD do ochrony przy uszkodzeniu i porażenia. Na egzaminie warto zawsze dopasować aparat do rodzaju zagrożenia, a nie do ogólnego hasła "zabezpieczenie".
