Dobór zabezpieczenia dla obwodu grzejnika elektrycznego zaczyna się od oszacowania prądu obciążenia. Dla mocy 2 kW i typowego zasilania jednofazowego 230 V można przyjąć:
I ≈ P / U ≈ 2000 W / 230 V ≈ 8,7 A
Zabezpieczenie obwodu ma przede wszystkim chronić instalację (zwłaszcza przewody) przed skutkami przeciążenia i zwarcia. Tę rolę pełni wyłącznik nadprądowy, dlatego odpowiedź "Wyłącznik nadprądowy 16A" jest uzasadniana jako typowy dobór w instalacjach domowych, gdy obwód i przewody są przewidziane dla takiej wartości prądu znamionowego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "Bezpiecznik topikowy 10A" – choć prąd 10 A jest bliższy obliczonemu prądowi 8,7 A, sama forma (topikowy vs. nadprądowy) nie przesądza o błędzie, ale w typowych rozdzielnicach mieszkaniowych częściej stosuje się aparaturę modułową. Dodatkowo dobór musi uwzględniać warunki rozruchu/sterowania i ochronę przewodu, których w treści nie podano.
- "Wyłącznik różnicowoprądowy 30mA" – RCD służy głównie do ochrony przeciwporażeniowej (wykrywa prądy upływu), ale nie zastępuje zabezpieczenia nadprądowego w zakresie przeciążenia i zwarcia. Sam RCD nie jest więc właściwą odpowiedzią na pytanie o zabezpieczenie obwodu grzejnika.
- "Bezpiecznik topikowy 25A" – wartość 25 A jest zbyt wysoka w stosunku do prądu roboczego ~8,7 A i w wielu sytuacjach nie zapewniłaby właściwej ochrony przewodu przed przeciążeniem (zależy to od przekroju i sposobu ułożenia przewodu).
W praktyce projektowej, aby dobór był w pełni jednoznaczny, potrzebne są jeszcze m.in.: przekrój przewodów, sposób ułożenia, długość obwodu, warunki chłodzenia, a często także informacja o charakterystyce wyłącznika (np. B lub C) oraz o wymaganiach ochrony przeciwporażeniowej (czy przewidziano RCD jako ochronę uzupełniającą).
