W tabeli podano zakres częstotliwości każdego aparatu jako przedział: od częstotliwości najniższej, którą aparat potrafi przetwarzać, do częstotliwości najwyższej. Pytanie dotyczy tego, który aparat ma najszerzy zakres, czyli największą szerokość pasma.
Szerokość pasma liczy się jako:
górna granica − dolna granica (w Hz)
Dla poszczególnych aparatów:
- Przedział 100–4000: 4000 − 100 = 3900 Hz
- Przedział 200–6000: 6000 − 200 = 5800 Hz
- Przedział 50–5000: 5000 − 50 = 4950 Hz
Największy wynik (5800 Hz) uzyskuje aparat z przedziałem 200–6000, więc poprawna jest odpowiedź "Aparat 2".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują? "Aparat 1" ma wyraźnie mniejszą różnicę między granicami (węższe pasmo). "Aparat 3" startuje od niższej częstotliwości (50 Hz), co bywa klinicznie korzystne dla niskich tonów, ale jego górna granica jest niższa niż 6000 Hz, dlatego całkowita szerokość pasma jest mniejsza niż w Aparacie 2. Odpowiedź "Wszystkie mają taki sam zakres częstotliwości" jest sprzeczna z danymi w tabeli, bo różnice granic są różne.
Znaczenie praktyczne: szersze pasmo może lepiej obejmować elementy mowy i dźwięków środowiska. Wysokie częstotliwości są ważne m.in. dla klarowności spółgłosek, a niższe dla pełni brzmienia i części samogłosek. W doborze aparatu zawsze odnosi się parametry do audiogramu pacjenta, ale matematyczne porównanie pasma zaczyna się od poprawnego policzenia różnicy granic.
