Heterozja (wybujałość mieszańców) to zjawisko biologiczne, w którym potomstwo pochodzące z kojarzenia osobników genetycznie bardziej odległych (najczęściej międzyrasowo) osiąga lepsze wyniki użytkowe niż formy rodzicielskie. W praktyce jest to widoczne m.in. jako lepsze tempo wzrostu, odporność, wykorzystanie paszy czy płodność. Najsilniej ujawnia się to zwykle w pokoleniu F1.
Odpowiedź "towarowego" jest poprawna, ponieważ krzyżowanie towarowe jest metodą międzyrasową prowadzoną właśnie po to, aby uzyskać i wykorzystać efekt heterozji u mieszańców przeznaczonych do użytkowania produkcyjnego (np. tucz, opas, produkcja rzeźna). Takie mieszańce zwykle nie są planowane jako materiał do dalszego rozrodu, bo heterozja osłabia się w kolejnych pokoleniach.
Odpowiedź "w czystości rasy" jest nieprawidłowa, bo kojarzenie w obrębie tej samej rasy nie zapewnia typowego "dystansu genetycznego" potrzebnego do uzyskania wyraźnej heterozji.
Odpowiedź "wypierającego" jest błędna, ponieważ krzyżowanie wypierające służy stopniowemu zastępowaniu jednej rasy inną w kolejnych pokoleniach; jeśli heterozja się pojawia, jest raczej efektem ubocznym, a nie głównym celem metody.
Odpowiedź "uszlachetniającego" także nie jest właściwa: krzyżowanie uszlachetniające ukierunkowane jest na poprawę wybranej cechy poprzez wprowadzenie genów innej rasy, a nie na typowe pozyskanie mieszańców F1 do produkcji z maksymalnym wykorzystaniem heterozji.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę: heterozja = mieszańce F1 dla produkcji, co w terminologii hodowlanej najczęściej odpowiada krzyżowaniu towarowemu.
