W adresacji IPv4 maska (lub prefiks CIDR) określa, ile najbardziej znaczących bitów adresu należy do części sieciowej (bity "1" w masce), a ile do części hosta (bity "0" w masce).
Jeżeli zmniejszamy liczbę jedynek w masce, to skracamy prefiks sieciowy (np. przejście z /24 na /23). W praktyce oznacza to, że:
- rośnie liczba bitów hosta, więc zwiększa się liczba adresów hostów możliwych do użycia w pojedynczej sieci (większa podsieć),
- maleje liczba bitów przeznaczonych na rozróżnianie sieci/podsieci, więc zmniejsza się liczba możliwych sieci (mniej podsieci w ramach tego samego bloku adresowego).
Odpowiedź "mniejszej liczby sieci i większej liczby urządzeń." jest więc zgodna z logiką podziału bitów: coś zyskujemy kosztem czegoś innego, bo liczba bitów w IPv4 jest stała (32).
Odpowiedź "większej liczby sieci i mniejszej liczby urządzeń." opisuje sytuację przeciwną: to zachodzi, gdy zwiększamy liczbę jedynek w masce (wydłużamy prefiks), bo wtedy tworzymy więcej mniejszych podsieci.
Odpowiedź "większej liczby sieci i większej liczby urządzeń." jest błędna, bo sugeruje jednoczesny wzrost dwóch wielkości, które w tym mechanizmie są ze sobą w konflikcie (więcej podsieci wymaga "zabrania" bitów hosta).
Odpowiedź "mniejszej liczby sieci i mniejszej liczby urządzeń." także jest błędna, bo przy krótszym prefiksie liczba urządzeń możliwych w sieci rośnie, a nie maleje.
Wskazówka do nauki: zapamiętaj, że /n to "n bitów sieci". Mniejsze n → większa sieć (więcej hostów). Większe n → więcej mniejszych sieci (więcej podsieci).
