Kerning oznacza precyzyjne dopasowanie odstępu (tzw. "światła") między konkretnymi parami znaków, najczęściej liter. Stosuje się go wtedy, gdy kształty liter powodują optycznie zbyt duże lub zbyt małe przerwy, np. w parach AV, To, Wa. Kerning może być ujemny (zmniejsza odstęp) albo dodatni (zwiększa odstęp). W praktyce DTP spotyka się kerning metryczny (z danych fontu) i optyczny (automatyczny, na podstawie kształtów liter).
Dlatego zmniejszenie świateł między parą liter w składzie tekstu nazywa się kerningiem.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Interlinia dotyczy odstępu pionowego między wierszami tekstu (leading). Nie opisuje odstępów między literami w jednym wierszu.
- Justowanie to wyrównanie tekstu do jednego lub obu marginesów (np. do lewej i prawej krawędzi). Może wpływać na rozkład spacji i łamanie wierszy, ale nie jest nazwą regulacji odstępu między wybranymi parami liter.
- Akcentowanie oznacza wyróżnianie treści (np. pogrubieniem, kursywą, kolorem). To zabieg stylistyczny, a nie parametr odstępów typograficznych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie mówi o parze liter, najczęściej chodzi o kerning. Jeśli o wszystkich literach naraz — to tracking. Jeśli o wierszach — interlinię.
