Wniosek należy oprzeć na porównaniu planowanych przychodów z rzeczywistymi przychodami w każdym miesiącu. W praktyce handlowej to klasyczne zestawienie "plan–wykonanie", które pokazuje odchylenia i pozwala szybko ocenić, czy cel był realizowany.
Porównanie miesięcy:
- Styczeń: 9000 jest mniejsze niż 10000, więc wykonanie było poniżej planu.
- Luty: 13000 jest większe niż 12000, więc wykonanie było powyżej planu.
- Marzec: 14000 jest mniejsze niż 15000, więc wykonanie było poniżej planu.
Skoro w jednym miesiącu wynik był wyższy od planu, a w dwóch niższy, nie da się uczciwie stwierdzić, że sprzedaż była "zawsze wyższa" ani że była "zawsze niższa". Poprawne jest uogólnienie, że sytuacja była zmienna: raz lepiej, raz gorzej od planu.
Odpowiedź "Sprzedaż była zawsze wyższa niż planowana." jest błędna, bo już styczeń i marzec temu przeczą. Odpowiedź "Sprzedaż była zawsze niższa niż planowana." także jest błędna, bo luty jest powyżej planu. Z kolei stwierdzenie "Nie można wyciągnąć żadnych wniosków bez dodatkowych informacji." to zbyt daleko idąca ostrożność: do prostego wniosku o relacji plan–wykonanie wystarczą same liczby z tabeli.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz słowa typu "zawsze", "nigdy", najpierw sprawdź, czy choć jeden wiersz tabeli nie jest wyjątkiem. Często pojedynczy miesiąc obala odpowiedź kategoryczną.
